Διεθνής Εκπαίδευση & Πιστοποιήσεις

Διαπίστευση Master Surgeon in Hernia Surgery του Δρ. Δημήτρη Ζησιάδη από τη Surgical Review Corporation
Surgical Review Corporation (SRC) · 2023Master Surgeon in Hernia Surgery: τίτλος χειρουργικής αριστείας στην αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης
Diplôme d’Université de Chirurgie Laparoscopique του Δρ. Δημήτρη Ζησιάδη, Πανεπιστήμιο Στρασβούργου 2023
Πανεπιστήμιο Στρασβούργου · 2023Πτυχίο Προηγμένης Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής (Diplôme d’Université)
Πιστοποιητικό Dex Robotic Arm Workshop του Δρ. Δημήτρη Ζησιάδη, Γαλλία 2023
Dex Surgical · Γαλλία · 2023Πιστοποίηση στη Λαπαροσκοπική Χειρουργική Υποβοηθούμενη με Εργαλεία Ρομπότ

Σχηματική απεικόνιση βουβωνοκήλης στη βουβωνική χώρα

Βουβωνοκήλη: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία

Η βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνή μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος και διαγιγνώσκεται κυρίως στους άνδρες. Εκδηλώνεται συνήθως ως ένα μαλακό εξόγκωμα στη βουβωνική χώρα, που φαίνεται περισσότερο όταν στέκεστε όρθιοι, βήχετε ή σηκώνετε κάτι βαρύ, και συχνά «χάνεται» όταν ξαπλώνετε. Υπολογίζεται ότι περίπου ένας στους τέσσερις άνδρες θα εμφανίσει βουβωνοκήλη κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ στις γυναίκες η πιθανότητα είναι πολύ μικρότερη.

Ο Δρ. Δημήτρης Ζησιάδης, Γενικός Χειρουργός, MD, MSc, PhDc, FACS, Διευθυντής Γενικής, Λαπαροσκοπικής και Ρομποτικής Χειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών Ψυχικού και SRC Master Surgeon in Hernia Surgery, εξηγεί τι είναι ακριβώς η βουβωνοκήλη, πώς τη διακρίνουμε από άλλα «γρομπαλάκια» της περιοχής, ποια συμπτώματα θέλουν άμεση εκτίμηση και ποιες είναι σήμερα οι επιλογές θεραπείας. Εφαρμόζει όλο το φάσμα των σύγχρονων τεχνικών αποκατάστασης, από τις λαπαροσκοπικές TAPP, TEP και eTEP και τη ρομποτική χειρουργική da Vinci μέχρι την ανοιχτή αποκατάσταση με διπλό πλέγμα PHS (τεχνική τύπου Lichtenstein) και την Onstep, που μπορούν να γίνουν με τοπική αναισθησία και μέθη όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο. Έτσι η τεχνική διαλέγεται για τον ασθενή, και όχι ο ασθενής για την τεχνική.

Το κείμενο απευθύνεται σε όποιον έχει παρατηρήσει πρήξιμο ή πόνο στη βουβωνική χώρα και θέλει να καταλάβει τι συμβαίνει πριν από την επίσκεψη στον χειρουργό. Δεν αντικαθιστά την κλινική εξέταση. Τη συμπληρώνει.

Τι είναι η βουβωνική χώρα και πού βρίσκεται ο βουβώνας

Η βουβωνική χώρα (ή βουβωνική περιοχή, στην καθομιλουμένη «βουβώνας») είναι η ζώνη όπου η κάτω κοιλιά συναντά το πάνω μέρος του μηρού. Αν φέρετε νοερά μια γραμμή από το οστό της λεκάνης που ψηλαφάτε στο πλάι (πρόσθια άνω λαγόνια άκανθα) προς το ηβικό οστό στο κέντρο, αυτή η γραμμή αντιστοιχεί περίπου στον βουβωνικό σύνδεσμο. Λίγο πάνω από αυτόν βρίσκεται ο βουβωνικός πόρος. Λίγο κάτω από αυτόν, στη ρίζα του μηρού, βρίσκεται ο μηριαίος δακτύλιος, το σημείο όπου εμφανίζεται η μηροκήλη.

Στην περιοχή αυτή περνούν σημαντικές δομές: τα μηριαία αγγεία, νεύρα που δίνουν αισθητικότητα στη βουβωνική χώρα και στα γεννητικά όργανα, λεμφαδένες και, στους άνδρες, το σπερματικό τόνιο που οδηγεί στον όρχι. Αυτή η πυκνή ανατομία εξηγεί γιατί ένα εξόγκωμα εδώ μπορεί να έχει πολλές αιτίες και γιατί η χειρουργική της περιοχής χρειάζεται εξειδίκευση.

Τι είναι η βουβωνοκήλη;

Βουβωνοκήλη ονομάζουμε την προβολή περιεχομένου της κοιλιάς, συνήθως λίπους (επίπλου) ή μιας έλικας εντέρου, μέσα από ένα αδύναμο σημείο ή άνοιγμα στο κοιλιακό τοίχωμα της βουβωνικής χώρας. Το περιεχόμενο σπρώχνει μπροστά του το περιτόναιο, τη λεπτή μεμβράνη που επενδύει εσωτερικά την κοιλιά, και σχηματίζει έναν «σάκο». Αυτός ο σάκος είναι το εξόγκωμα που βλέπετε ή ψηλαφάτε.

Η βουβωνοκήλη μπορεί να εμφανιστεί στη μία πλευρά ή και στις δύο (αμφοτερόπλευρη). Δημιουργείται εξαιτίας της πίεσης που δέχεται η περιοχή σε κάθε προσπάθεια, σε συνδυασμό με ανατομικά σημεία που είναι από τη φύση τους πιο ευάλωτα. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: η βουβωνοκήλη δεν κλείνει από μόνη της στους ενήλικες. Μπορεί να μείνει σταθερή για καιρό, αλλά συνήθως μεγαλώνει σταδιακά.

Ο βουβωνικός πόρος και η σχέση του με τη βουβωνοκήλη

Ο βουβωνικός πόρος είναι ένα φυσιολογικό «κανάλι» στο κοιλιακό τοίχωμα, μήκους περίπου 4 εκατοστών, που διατρέχει λοξά την κάτω κοιλιά. Κατά την εμβρυϊκή ζωή, από εδώ κατεβαίνει ο όρχις από την κοιλιά στο όσχεο. Στις γυναίκες από τον ίδιο πόρο περνά ο στρογγύλος σύνδεσμος της μήτρας. Όταν σε αυτό το ευάλωτο άνοιγμα προβάλει ενδοκοιλιακό όργανο ή λίπος, έχουμε βουβωνοκήλη.

Ανατάξιμη και μη ανατάξιμη βουβωνοκήλη

Η διάκριση αυτή έχει πρακτική αξία:

  • Ανατάξιμη βουβωνοκήλη: το περιεχόμενο επιστρέφει στην κοιλιά όταν ξαπλώνετε ή με ήπια πίεση από εσάς ή από τον γιατρό. Η «εξαφάνιση» είναι παροδική, γιατί το άνοιγμα παραμένει.
  • Μη ανατάξιμη (εγκλωβισμένη) βουβωνοκήλη: το περιεχόμενο δεν επιστρέφει. Δεν σημαίνει απαραίτητα επείγον, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκής και χρειάζεται έγκαιρη χειρουργική εκτίμηση.
  • Περισφιγμένη βουβωνοκήλη: το περιεχόμενο εγκλωβίζεται και διακόπτεται η αιμάτωσή του. Αυτή είναι επείγουσα κατάσταση.

Απόσπασμα του Δρ. Ζησιάδη για το τι είναι η βουβωνοκήλη

Είδη βουβωνοκήλης: λοξή και ευθεία

Ο χειρουργός κατατάσσει τη βουβωνοκήλη ανάλογα με το σημείο από το οποίο βγαίνει ο σάκος:

  • Λοξή (έμμεση) βουβωνοκήλη: ακολουθεί τη διαδρομή του βουβωνικού πόρου, από το έσω στόμιο προς τα κάτω και έσω, και μπορεί να φτάσει μέχρι το όσχεο. Συχνά σχετίζεται με έναν πόρο που δεν έκλεισε πλήρως μετά τη γέννηση (ελυτροπεριτοναϊκός πόρος). Είναι ο τύπος που βλέπουμε σχεδόν πάντα στα παιδιά, εμφανίζεται πολύ περισσότερο στους άνδρες, αλλά είναι συχνός και σε νέους ενήλικες.
  • Ευθεία (άμεση) βουβωνοκήλη: προβάλλει κατευθείαν μέσα από το οπίσθιο τοίχωμα του πόρου, σε ένα σημείο όπου οι ιστοί έχουν εξασθενήσει με τα χρόνια. Εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες και σπάνια κατεβαίνει στο όσχεο.
  • Μικτή βουβωνοκήλη: συνδυασμός των δύο στην ίδια πλευρά.

Υπάρχει και η ολισθαίνουσα κήλη, όπου ένα τμήμα οργάνου (για παράδειγμα σιγμοειδές στα αριστερά ή τυφλό στα δεξιά, ή ουροδόχος κύστη) αποτελεί μέρος του τοιχώματος του σάκου. Είναι λιγότερο συχνή, αλλά έχει σημασία για τον σχεδιασμό της επέμβασης.

Το είδος δεν αλλάζει το βασικό ερώτημα (χρειάζεται ή όχι αποκατάσταση), επηρεάζει όμως την τεχνική και τον τρόπο που ο χειρουργός θα ενισχύσει την περιοχή.

Βουβωνοκήλη στους όρχεις (οσχεϊκή κήλη)

Όταν μια λοξή βουβωνοκήλη μεγαλώσει, ο σάκος μπορεί να κατέβει μέσα στο όσχεο. Τότε μιλάμε για οσχεϊκή ή «βουβωνοοσχεϊκή» κήλη. Ο ασθενής περιγράφει διόγκωση του οσχέου στη μία πλευρά, βάρος ή τράβηγμα που χειροτερεύει στο τέλος της ημέρας και βελτιώνεται όταν ξαπλώνει.

Τα συμπτώματα της βουβωνοκήλης στους όρχεις μπερδεύονται συχνά με άλλες παθήσεις της περιοχής:

  • Υδροκήλη: συλλογή υγρού γύρω από τον όρχι. Συνήθως δεν μικραίνει όταν ξαπλώνετε και δεν «μεγαλώνει» με τον βήχα. Δείτε περισσότερα για την υδροκήλη.
  • Κιρσοκήλη: διάταση των φλεβών του σπερματικού τονίου, που στην αφή θυμίζει «σακουλάκι με σκουλήκια» και εμφανίζεται συχνότερα αριστερά.
  • Κύστη επιδιδυμίδας ή φλεγμονή: εντοπίζεται πάνω ή πίσω από τον όρχι και συνοδεύεται συχνά από ευαισθησία.

Ο κλινικός έλεγχος και, όπου χρειάζεται, ένα υπερηχογράφημα οσχέου ξεκαθαρίζουν τη διάγνωση. Μια μεγάλη οσχεϊκή κήλη χρειάζεται προσεκτικό σχεδιασμό, γιατί η ανάταξη του περιεχομένου και η προστασία του σπερματικού τονίου απαιτούν εμπειρία.

Συμπτώματα της βουβωνοκήλης

Το βασικό σύμπτωμα της βουβωνοκήλης είναι η διόγκωση στη βουβωνική χώρα. Γύρω από αυτό, οι ασθενείς περιγράφουν διαφορετικές εμπειρίες:

  • Εξόγκωμα που φαίνεται όταν στέκεστε, βήχετε, φτερνίζεστε ή σφίγγεστε στην τουαλέτα, και μικραίνει όταν ξαπλώνετε.
  • Αίσθημα βάρους, πίεσης ή «τραβήγματος» στη βουβωνική περιοχή, συχνά χειρότερο στο τέλος της ημέρας ή μετά από πολύωρη ορθοστασία.
  • Πόνος ή κάψιμο στο σημείο, που επιδεινώνεται με την άρση βάρους, την άσκηση ή τον βήχα.
  • Δυσφορία που αντανακλά προς το όσχεο ή τον μηρό.
  • Σε μεγάλες κήλες, δυσκολία στην ένδυση ή στην άσκηση.

Το μέγεθος της βουβωνοκήλης συνήθως αυξάνεται σταδιακά, όσο συνεχίζει η πίεση που σπρώχνει τα σπλάχνα προς τα έξω. Υπάρχουν όμως και ασθενείς χωρίς καμία ενόχληση: σε αυτούς η κήλη διαπιστώνεται τυχαία σε μια κλινική εξέταση ή σε υπερηχογράφημα που έγινε για άλλο λόγο.

Βουβωνοκήλη και πόνος

Ο πόνος στη βουβωνοκήλη ποικίλλει. Πολλοί περιγράφουν ένα θαμπό, υπόκωφο άλγος που έρχεται και φεύγει. Άλλοι νιώθουν μια οξεία σουβλιά όταν σηκώνουν κάτι βαρύ. Ο πόνος δεν είναι ανάλογος του μεγέθους: μια μικρή κήλη μπορεί να ενοχλεί περισσότερο από μια μεγάλη, επειδή πιέζει ένα νεύρο ή επειδή το άνοιγμα είναι στενό.

Αυτό που αλλάζει την εικόνα είναι η μεταβολή του πόνου. Αν ένας ήπιος πόνος γίνει ξαφνικά έντονος και σταθερός, ή αν η κήλη δεν επιστρέφει πια όπως πριν, χρειάζεστε άμεση εκτίμηση.

Πόνος στην αριστερή βουβωνική χώρα

Ο πόνος στην αριστερή βουβωνική χώρα είναι συχνό σύμπτωμα της αριστερής βουβωνοκήλης. Σε ορισμένες ολισθαίνουσες κήλες, τμήμα του παχέος εντέρου (κυρίως του σιγμοειδούς) συμμετέχει στον σάκο και ο ασθενής μπορεί να αναφέρει φούσκωμα, μετεωρισμό ή δυσφορία στις κενώσεις. Ωστόσο, ο πόνος αριστερά στη βουβωνική περιοχή έχει και άλλες αιτίες, όπως μυοσκελετικές θλάσεις, εκκολπωματίτιδα ή παθήσεις του ουροποιητικού. Η εξέταση δείχνει από πού προέρχεται.

Πόνος στη δεξιά βουβωνική χώρα

Στη δεξιά βουβωνική χώρα, το περιεχόμενο της κήλης είναι συνήθως επίπλουν ή έλικα λεπτού εντέρου. Αν η έλικα εγκλωβιστεί, μπορεί να εμφανιστούν κολικοειδείς πόνοι, έμετοι και φούσκωμα, δηλαδή εικόνα ατελούς ή πλήρους απόφραξης. Ο πόνος δεξιά χαμηλά στην κοιλιά μπορεί επίσης να οφείλεται σε σκωληκοειδίτιδα, γι’ αυτό η διάκριση γίνεται πάντα από γιατρό.

«Γρομπαλάκι» στη βουβωνική χώρα: είναι πάντα κήλη;

Όχι. Ένα γρομπαλάκι ή πρήξιμο στη βουβωνική χώρα είναι από τα πιο συχνά ερωτήματα στο ιατρείο, και η βουβωνοκήλη είναι μόνο μία από τις πιθανές αιτίες. Ο χειρουργός σκέφτεται συστηματικά:

  • Βουβωνοκήλη ή μηροκήλη: μαλακό εξόγκωμα που αλλάζει με τη θέση και τον βήχα. Η μηροκήλη βρίσκεται λίγο χαμηλότερα, στη ρίζα του μηρού, και είναι συχνότερη στις γυναίκες.
  • Διογκωμένος λεμφαδένας: μικρό, συνήθως σκληρότερο οζίδιο, που δεν αλλάζει με τον βήχα. Συχνά συνδέεται με μια λοίμωξη στο πόδι ή στην περιοχή. Αν παραμένει πάνω από λίγες εβδομάδες ή μεγαλώνει, θέλει έλεγχο.
  • Λίπωμα ή σμηγματογόνος κύστη: μαλακά ή ελαστικά μορφώματα κάτω από το δέρμα, ανεξάρτητα από την κοιλιακή πίεση.
  • Κιρσός της μείζονος σαφηνούς: μαλακή διόγκωση που γεμίζει όταν στέκεστε, σε άτομα με φλεβική ανεπάρκεια.
  • Απόστημα: κόκκινο, ζεστό, επώδυνο εξόγκωμα, συχνά με πυρετό.
  • Ανεύρυσμα μηριαίας αρτηρίας: σπάνιο, σφύζει στην αφή.

Η διάκριση αυτή δεν γίνεται με βεβαιότητα από φωτογραφίες ή περιγραφές στο διαδίκτυο. Γίνεται με την εξέταση και, όπου χρειάζεται, με απεικόνιση.

Συνέντευξη για τη βουβωνοκήλη στο CNN Greece

Ποια είναι τα αίτια της βουβωνοκήλης και οι παράγοντες κινδύνου

Η βουβωνοκήλη συχνά δεν έχει μία προφανή αιτία. Προκύπτει από τον συνδυασμό ενός ευάλωτου σημείου και της πίεσης που ασκείται σε αυτό. Ενδέχεται να υπάρχει εκ γενετής, όταν ο ελυτροπεριτοναϊκός πόρος δεν κλείσει σωστά μετά τη γέννηση (κάτι συχνότερο στα πρόωρα βρέφη), ή να δημιουργηθεί στην πορεία της ζωής.

Παράγοντες που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά ή εξασθενούν τους ιστούς:

  • Άρση μεγάλου βάρους, στη δουλειά ή στην προπόνηση.
  • Χρόνιος βήχας ή φτάρνισμα (για παράδειγμα σε καπνιστές ή σε χρόνια πνευμονοπάθεια).
  • Χρόνια δυσκοιλιότητα με έντονη προσπάθεια στην αφόδευση.
  • Δυσκολία στην ούρηση, όπως σε διόγκωση του προστάτη.
  • Συσσώρευση υγρού στην κοιλιά (ασκίτης).
  • Εγκυμοσύνη.
  • Υπερβολικό βάρος. Η σχέση με την παχυσαρκία είναι πιο σύνθετη: η πίεση αυξάνεται, αλλά η διάγνωση δυσκολεύει.
  • Διαταραχές στη σύνθεση του κολλαγόνου του συνδετικού ιστού και κάπνισμα, που επηρεάζουν την αντοχή των ιστών.
  • Οικογενειακό ιστορικό κήλης.
  • Προηγούμενη βουβωνοκήλη στην άλλη πλευρά ή προηγούμενη επέμβαση στην περιοχή.

Σε ποιους εμφανίζεται συχνότερα

Η βουβωνοκήλη εμφανίζεται στην πλειονότητα των περιπτώσεων σε άνδρες κάθε ηλικίας, αλλά και σε παιδιά. Σε γυναίκες είναι λιγότερο συχνή και μπορεί να εκδηλωθεί κατά ή μετά την εγκυμοσύνη. Ομάδες με αυξημένη συχνότητα είναι:

  • άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος,
  • όσοι αθλούνται εντατικά, ιδίως σε αθλήματα με απότομες αλλαγές κατεύθυνσης,
  • όσοι σηκώνουν μεγάλα βάρη στην εργασία ή στην προπόνηση,
  • όσοι κάνουν χειρωνακτικές εργασίες,
  • χρόνιοι καπνιστές,
  • άτομα με χρόνια δυσκοιλιότητα.

Στους αθλητές, ο πόνος στη βουβωνική χώρα χωρίς ορατό εξόγκωμα μπορεί να οφείλεται σε κήλη αθλητών, μια διαφορετική κατάσταση που αφορά τους τένοντες και το τοίχωμα της περιοχής.

Κίνδυνοι και πιθανές επιπλοκές της βουβωνοκήλης

Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η περίσφιξη. Το περιεχόμενο της κήλης εγκλωβίζεται στο στενό άνοιγμα, πρήζεται και η αιμάτωσή του διακόπτεται. Αν πρόκειται για έντερο, προκαλείται απόφραξη (αποφρακτικός ειλεός) και, αν δεν αντιμετωπιστεί γρήγορα, ισχαιμία ή νέκρωση του τμήματος. Η περισφιγμένη βουβωνοκήλη θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του σπλάχνου και, σε ακραίες περιπτώσεις, τη ζωή του ασθενούς. Αντιμετωπίζεται με επείγουσα επέμβαση.

Ο κίνδυνος περίσφιξης στη βουβωνοκήλη είναι σχετικά μικρός σε ετήσια βάση, όμως δεν είναι μηδενικός και δεν μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια για τον κάθε ασθενή. Είναι μεγαλύτερος στις κήλες με πρόσφατη έναρξη, σε όσες έχουν στενό στόμιο, σε όσες δεν ανατάσσονται και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Η μηροκήλη, που μοιάζει με βουβωνοκήλη, έχει σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο.

Άλλες επιπτώσεις μιας κήλης που μένει χωρίς θεραπεία:

  • σταδιακή αύξηση του μεγέθους, που κάνει την επέμβαση τεχνικά πιο απαιτητική,
  • χρόνιος πόνος και περιορισμός στην εργασία ή την άθληση,
  • σε πολύ μεγάλες οσχεϊκές κήλες, δυσκολία στη βάδιση και στην υγιεινή.

Πότε να αναζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια

Μην περιμένετε το προγραμματισμένο ραντεβού και απευθυνθείτε σε τμήμα επειγόντων αν:

  • η κήλη γίνει ξαφνικά σκληρή, πολύ επώδυνη και δεν επιστρέφει όταν ξαπλώνετε,
  • το δέρμα από πάνω κοκκινίσει ή αλλάξει χρώμα,
  • εμφανιστεί ναυτία ή έμετος,
  • φουσκώσει η κοιλιά και σταματήσουν τα αέρια ή οι κενώσεις,
  • εμφανιστεί πυρετός, ταχυκαρδία ή αίσθημα αδιαθεσίας.

Μην προσπαθείτε να «σπρώξετε» με δύναμη μια κήλη που πονά έντονα. Η εκτίμηση πρέπει να γίνει από γιατρό.

Βουβωνοκήλη και σεξουαλική ζωή

Αρκετοί άνδρες διστάζουν να ρωτήσουν αν η βουβωνοκήλη επηρεάζει τη σεξουαλική ζωή. Η κήλη καθαυτή δεν προκαλεί στυτική δυσλειτουργία. Μπορεί όμως να προκαλεί δυσφορία ή πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή, ιδίως όταν είναι μεγάλη ή κατεβαίνει στο όσχεο. Ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν πόνο κατά την εκσπερμάτιση, κάτι που αξίζει να συζητηθεί ανοιχτά.

Μετά την αποκατάσταση, οι περισσότεροι επανέρχονται σε σεξουαλική δραστηριότητα μέσα σε λίγες ημέρες έως λίγες εβδομάδες, ανάλογα με την ενόχληση και τις οδηγίες του χειρουργού. Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν τη σεξουαλική σας ζωή, αναφέρετέ το στην κλινική αξιολόγηση. Οι ενοχλήσεις και οι προσδοκίες από τη θεραπεία εξετάζονται εξατομικευμένα.

Απόσπασμα του Δρ. Ζησιάδη για την αποκατάσταση βουβωνοκήλης

Διάγνωση της βουβωνοκήλης

Η διάγνωση της βουβωνοκήλης στηρίζεται κυρίως στην κλινική εξέταση και στο ιατρικό ιστορικό. Ο χειρουργός εξετάζει τον ασθενή όρθιο και ξαπλωμένο, ζητά να βήξει ή να σφίξει την κοιλιά και ψηλαφά το έσω βουβωνικό στόμιο. Έτσι εκτιμά:

  • την ύπαρξη και το μέγεθος της κήλης,
  • την πλευρά ή αν είναι αμφοτερόπλευρη,
  • αν ανατάσσεται,
  • αν πρόκειται πιθανότερα για βουβωνοκήλη ή μηροκήλη,
  • αν συνυπάρχουν άλλες καταστάσεις, όπως υδροκήλη ή διογκωμένοι λεμφαδένες.

Πότε χρειάζονται απεικονιστικές εξετάσεις

Στους περισσότερους ασθενείς με εμφανή βουβωνοκήλη, η κλινική εξέταση αρκεί. Απεικόνιση ζητείται όταν η εικόνα δεν είναι σαφής:

  • Δυναμικό υπερηχογράφημα βουβωνικής χώρας: πρώτη επιλογή όταν υπάρχει πόνος χωρίς ψηλαφητό εξόγκωμα ή όταν η εξέταση είναι δύσκολη. Γίνεται σε ηρεμία και κατά την πίεση (δοκιμασία Valsalva).
  • Μαγνητική τομογραφία: σε επίμονο πόνο με αμφίβολα ευρήματα, ιδίως σε αθλητές, για να διερευνηθούν και μυοσκελετικές αιτίες.
  • Αξονική τομογραφία: κυρίως σε επείγουσες καταστάσεις, όταν υπάρχει υποψία περίσφιξης ή απόφραξης.

Στην πρώτη επίσκεψη φέρτε όσες εξετάσεις έχετε ήδη, τη λίστα των φαρμάκων σας (ιδίως αντιπηκτικά) και πληροφορίες για προηγούμενες επεμβάσεις στην κοιλιά ή στη βουβωνική χώρα.

Θεραπεία της βουβωνοκήλης: ποιες είναι οι επιλογές

Η οριστική θεραπεία της βουβωνοκήλης στους ενήλικες είναι η χειρουργική αποκατάσταση. Φάρμακα, ασκήσεις ή ζώνες δεν κλείνουν το άνοιγμα. Ο κηλεπίδεσμος (ζώνη) μπορεί προσωρινά να ανακουφίσει, αλλά δεν θεραπεύει και δεν αποτρέπει τον κίνδυνο περίσφιξης. Αντίθετα, η ακατάλληλη χρήση του μπορεί να προκαλέσει τοπική ισχαιμία ή συμφύσεις.

Χρειάζεται χειρουργείο κάθε βουβωνοκήλη;

Σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (HerniaSurge Group), στους άνδρες με βουβωνοκήλη χωρίς συμπτώματα ή με ελάχιστα συμπτώματα, η «προσεκτική αναμονή» (watchful waiting) μπορεί να συζητηθεί ως ασφαλής επιλογή, με τακτική παρακολούθηση και σαφή ενημέρωση για τα συμπτώματα που σημαίνουν επείγουσα κατάσταση. Οι μελέτες δείχνουν όμως ότι η πλειονότητα αυτών των ασθενών θα χρειαστεί τελικά επέμβαση μέσα στα επόμενα χρόνια, επειδή τα συμπτώματα αυξάνονται.

Αντίθετα, στις γυναίκες με βουβωνική κήλη, οι οδηγίες προτείνουν αποκατάσταση, επειδή είναι συχνό μια κήλη που μοιάζει με βουβωνοκήλη να είναι στην πραγματικότητα μηροκήλη. Η μηροκήλη χειρουργείται χωρίς καθυστέρηση λόγω του αυξημένου κινδύνου περίσφιξης.

Η απόφαση είναι εξατομικευμένη και βασίζεται σε:

  • τα συμπτώματα και πόσο επηρεάζουν την καθημερινότητα,
  • το μέγεθος και τον τύπο της κήλης,
  • την ηλικία και τη γενική υγεία,
  • την εργασία και τη σωματική δραστηριότητα,
  • τις προτιμήσεις του ασθενούς μετά από σωστή ενημέρωση.

Τεχνικές με πλέγμα, χωρίς τάση

Σήμερα η αποκατάσταση της βουβωνοκήλης στους ενήλικες γίνεται κατά κανόνα με πλέγμα. Το πλέγμα ενισχύει το αδύναμο τοίχωμα χωρίς να «τραβά» τους ιστούς, κάτι που μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής σε σχέση με τις παλαιότερες τεχνικές απλής συρραφής. Ο Δρ. Ζησιάδης εφαρμόζει όλο το φάσμα των σύγχρονων τεχνικών, λαπαροσκοπικών, ρομποτικών και ανοικτών, και επιλέγει την καταλληλότερη για τον κάθε ασθενή.

Λαπαροσκοπικές τεχνικές: TAPP, TEP και eTEP

Και στις τρεις λαπαροσκοπικές τεχνικές το πλέγμα τοποθετείται από «μέσα», στον προπεριτοναϊκό χώρο, πίσω από τους μυς και μπροστά από το περιτόναιο. Ένα πλέγμα επαρκούς μεγέθους καλύπτει ταυτόχρονα όλα τα σημεία όπου μπορεί να εμφανιστεί βουβωνοκήλη ή μηροκήλη. Γίνονται με γενική αναισθησία, μέσα από πολύ μικρές τομές.

  • TAPP (διακοιλιακή προπεριτοναϊκή αποκατάσταση): ο χειρουργός εισέρχεται στην κοιλιά, ανοίγει έναν κρημνό (flap) στο περιτόναιο πάνω από την κήλη, τοποθετεί το πλέγμα στον προπεριτοναϊκό χώρο και στη συνέχεια συρράπτει ξανά το περιτόναιο από πάνω. Δίνει εξαιρετικό έλεγχο της ανατομίας και είναι ιδανική για αμφοτερόπλευρες ή επιπλεγμένες κήλες.
  • TEP (ολικώς εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση): ο χειρουργός παραμένει αυστηρά έξω από την περιτοναϊκή κοιλότητα. Δημιουργεί με ήπια διάταση έναν τεχνητό χώρο ακριβώς πάνω από τους μυς και τοποθετεί εκεί το πλέγμα. Επειδή η κοιλιά δεν ανοίγεται καθόλου, αποφεύγονται οι ενδοκοιλιακές συμφύσεις και ο πόνος είναι συνήθως μικρότερος.
  • eTEP (εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση με ενισχυμένη όραση, enhanced-view TEP): η σύγχρονη εξέλιξη της TEP. Η είσοδος γίνεται από ψηλότερο σημείο, για παράδειγμα κοντά στον ομφαλό. Ο χειρουργός περνά μέσα από τη θήκη του ορθού κοιλιακού μυός (οπισθοορθικός χώρος, retrorectal) και κατεβαίνει στη βουβωνική χώρα. Προσφέρει πανοραμική εικόνα, επιτρέπει την τοποθέτηση πολύ μεγάλων πλεγμάτων και εφαρμόζεται με ασφάλεια ακόμη και σε ασθενείς με παλαιότερα χειρουργεία στην κάτω κοιλιά.

Ρομποτικές τεχνικές: ρομποτική TAPP και ρομποτική eTEP

Οι ίδιες βασικές αρχές της TAPP και της eTEP εκτελούνται πλέον και με το ρομποτικό σύστημα da Vinci. Ο χειρουργός αξιοποιεί τρισδιάστατη όραση υψηλής ευκρίνειας (3D-HD), φιλτράρισμα του φυσιολογικού τρόμου του χεριού και αρθρωτά εργαλεία EndoWrist με 7 βαθμούς ελευθερίας, που κινούνται με μεγαλύτερη ευελιξία από τον ανθρώπινο καρπό.

  • Ρομποτική TAPP (rTAPP): η κλασική ρομποτική προσέγγιση μέσα από την κοιλιά, με εξαιρετική ακρίβεια στη λεπτή παρασκευή των ιστών και στη ραφή του περιτοναίου.
  • Ρομποτική eTEP: συνδυάζει την ευελιξία και την ευρεία ορατότητα της eTEP με την εργονομία του ρομπότ. Αποτελεί την πιο προηγμένη τεχνολογικά επιλογή για τα δύσκολα, σύνθετα, υποτροπιάζοντα ή οσχεοκηλικά περιστατικά.

Περισσότερα θα βρείτε στη σελίδα για τη ρομποτική αποκατάσταση κήλης. Σε μια απλή μονόπλευρη βουβωνοκήλη, η λαπαροσκοπική ή ρομποτική επέμβαση από έμπειρη χειρουργική ομάδα διαρκεί συνήθως 15 έως 30 λεπτά.

Ανοικτές τεχνικές: διπλό πλέγμα PHS, Onstep και Shouldice

  • Ανοιχτή αποκατάσταση με διπλό πλέγμα PHS (τεχνική τύπου Lichtenstein): μέσα από μικρή τομή στη βουβωνική χώρα, με πρόσθια προσπέλαση, το τοίχωμα ενισχύεται χωρίς τάση με το διπλό πλέγμα PHS (Prolene Hernia System), ένα πλέγμα δύο στρωμάτων. Ο Δρ. Ζησιάδης την εφαρμόζει εδώ και χρόνια και είναι από τις πιο χαρακτηριστικές τεχνικές του. Μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία και μέθη, κατόπιν προεγχειρητικού ελέγχου, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο· διαφορετικά γίνεται με γενική αναισθησία.
  • Onstep: ελάχιστα επεμβατική ανοικτή τεχνική από μικρή τομή, με ένα ειδικά σχεδιασμένο ανατομικό πλέγμα με δακτύλιο μνήμης, που προστατεύει την περιοχή σε δύο επίπεδα. Μπορεί επίσης να γίνει με τοπική αναισθησία και μέθη, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο· διαφορετικά γίνεται με γενική αναισθησία. Αναλύεται παρακάτω.
  • Shouldice: η κλασική ιστική τεχνική χωρίς πλέγμα, με ανακατασκευή του τοιχώματος σε διαδοχικές στρώσεις ραφών. Εφαρμόζεται σε επιλεγμένους ασθενείς, όταν για ειδικούς λόγους αντενδείκνυται η τοποθέτηση πλέγματος, για παράδειγμα σε ενεργό τοπική λοίμωξη.

Η Shouldice γίνεται με γενική αναισθησία. Όπου ο προεγχειρητικός έλεγχος δεν επιτρέπει τοπική αναισθησία με μέθη, το διπλό πλέγμα PHS και η Onstep γίνονται επίσης με γενική αναισθησία.

Ο Δρ. Δημήτρης Ζησιάδης έχει εκπαιδευτεί στο IRCAD του Στρασβούργου ειδικά στις προηγμένες λαπαροσκοπικές και ενδοσκοπικές τεχνικές αποκατάστασης κηλών (TEP και TAPP) και διαθέτει πιστοποίηση ρομποτικής χειρουργικής (Intuitive/ISLE).

Πώς επιλέγεται η κατάλληλη μέθοδος

Δεν υπάρχει «μία καλύτερη επέμβαση για όλους». Οι οδηγίες της HerniaSurge θεωρούν τόσο την ανοικτή τεχνική Lichtenstein όσο και τις λαπαροενδοσκοπικές τεχνικές τεκμηριωμένες επιλογές για την πρωτοπαθή βουβωνοκήλη. Ορισμένα δεδομένα βοηθούν στην επιλογή:

  • Αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη: η λαπαροσκοπική προσπέλαση επιτρέπει αποκατάσταση και των δύο πλευρών από τις ίδιες μικρές τομές.
  • Υποτροπή μετά από ανοικτή επέμβαση: προτιμάται η οπίσθια (λαπαροσκοπική) προσπέλαση, ώστε ο χειρουργός να δουλέψει σε «παρθένο» ιστό.
  • Υποτροπή μετά από λαπαροσκοπική επέμβαση: προτιμάται η ανοικτή προσπέλαση.
  • Γυναίκες: προτιμάται η λαπαροσκοπική προσπέλαση, ώστε να ελεγχθεί και να καλυφθεί και ο μηριαίος δακτύλιος.
  • Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο από γενική αναισθησία: το διπλό πλέγμα PHS ή η Onstep μπορούν να γίνουν με τοπική αναισθησία και μέθη, κατόπιν προεγχειρητικού ελέγχου, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο.
  • Σύνθετες, υποτροπιάζουσες ή οσχεοκηλικές κήλες: η eTEP και ιδίως η ρομποτική eTEP δίνουν τον χώρο και την ακρίβεια που χρειάζονται.
  • Ιστορικό ριζικής προστατεκτομής: αποτελεί σχετική αντένδειξη κυρίως για την TEP, λόγω των συμφύσεων στον οπίσθιο χώρο. Προτιμάται η διακοιλιακή προσπέλαση TAPP ή η ρομποτική rTAPP.
  • Παχυσαρκία: δεν αποτελεί από μόνη της αντένδειξη λαπαροσκόπησης. Αντίθετα, οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι πλεονεκτούν στους παχύσαρκους ασθενείς, επειδή αποφεύγονται οι μεγάλες τομές.
  • Ενεργός τοπική λοίμωξη: όταν αντενδείκνυται το πλέγμα, εφαρμόζεται η ιστική τεχνική Shouldice.

Για την ίδια την επέμβαση, την προετοιμασία και τη μετεγχειρητική πορεία, δείτε τη σελίδα χειρουργείο βουβωνοκήλης στην Αθήνα.

Διπλό πλέγμα PHS (τεχνική τύπου Lichtenstein)

Η πρόσθια ανοιχτή προσπέλαση τύπου Lichtenstein είναι η πιο τεκμηριωμένη ανοικτή αποκατάσταση παγκοσμίως. Ο Δρ. Ζησιάδης την εφαρμόζει εδώ και χρόνια με διπλό πλέγμα PHS, και η τεχνική έχει γίνει σήμα κατατεθέν της πρακτικής του. Το PHS (Prolene Hernia System) είναι πλέγμα δύο στρωμάτων (bilayer): δύο τμήματα ενωμένα με έναν κεντρικό σύνδεσμο, που ενισχύουν το τοίχωμα και από πίσω και από μπροστά. Το μεγάλο της ατού: μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία και μέθη, κατόπιν προεγχειρητικού ελέγχου, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο· διαφορετικά γίνεται με γενική αναισθησία.

Όταν γίνεται με τοπική αναισθησία και μέθη, ο ασθενής είναι χαλαρός και άνετος, δεν χρειάζεται διασωλήνωση και σηκώνεται σύντομα μετά την επέμβαση. Είναι εξαιρετική επιλογή για όσους θέλουν ή χρειάζεται να αποφύγουν τη γενική αναισθησία, για ηλικιωμένους και για ασθενείς με καρδιολογικά ή αναπνευστικά προβλήματα, πάντα εφόσον το κρίνουν ασφαλές ο αναισθησιολόγος και ο καρδιολόγος.

Onstep: ένα ειδικό πλέγμα, προστασία σε δύο επίπεδα

Η μέθοδος Onstep περιγράφηκε από τους Lourenço και Rosas da Costa και είναι μια ελάχιστα επεμβατική ανοικτή τεχνική αποκατάστασης της βουβωνοκήλης. Γίνεται με ένα ειδικά σχεδιασμένο ανατομικό πλέγμα με δακτύλιο μνήμης (memory ring), και όχι με δύο πλέγματα. Το ίδιο πλέγμα καλύπτει την περιοχή σε δύο επίπεδα. Μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία και μέθη, κατόπιν προεγχειρητικού ελέγχου, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο· διαφορετικά γίνεται με γενική αναισθησία. Δεν αντικαθιστά τη λαπαροσκόπηση. Είναι μια ισχυρή εναλλακτική, ιδανική όταν θέλουμε να αποφύγουμε τη γενική αναισθησία και ο προεγχειρητικός έλεγχος το επιτρέπει.

Πώς γίνεται η διαδικασία

Μέσα από μικρή τομή στη βουβωνική χώρα, ο χειρουργός δημιουργεί χώρο πίσω από το τοίχωμα, μπροστά από το περιτόναιο. Το ένα τμήμα του πλέγματος τοποθετείται σε αυτόν τον προπεριτοναϊκό χώρο, ενισχύοντας το τοίχωμα από μέσα, παρόμοια με τη λογική των λαπαροσκοπικών τεχνικών. Το άλλο τμήμα του ίδιου πλέγματος απλώνεται προσθίως, μέσα στον βουβωνικό πόρο, και ασφαλίζει το έσω βουβωνικό στόμιο. Ο δακτύλιος μνήμης κρατά το πλέγμα ανοιχτό και σταθερό στη θέση του. Έτσι η περιοχή ενισχύεται σε δύο επίπεδα, χωρίς να απαιτείται είσοδος στην κοιλιά.

Πλεονεκτήματα της Onstep

  • Μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία και μέθη αντί για γενική, κατόπιν προεγχειρητικού ελέγχου, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο.
  • Σχεδιασμός με στόχο τον περιορισμό του μετεγχειρητικού πόνου.
  • Χαμηλά ποσοστά υποτροπής στις δημοσιευμένες σειρές ασθενών.
  • Άμεση κινητοποίηση του ασθενούς.
  • Νοσηλεία μίας ημέρας (one day clinic), με παραμονή στην κλινική συνήθως 2 έως 3 ώρες.
  • Ταχεία επιστροφή στην καθημερινότητα.

Ποιοι μπορούν να υποβληθούν στην Onstep

Η Onstep δίνει λύση σε ασθενείς που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να υποβληθούν σε γενική αναισθησία, για παράδειγμα λόγω καρδιολογικών ή αναπνευστικών προβλημάτων ή λόγω έντονου φόβου, εφόσον ο αναισθησιολόγος και ο καρδιολόγος κρίνουν ασφαλή την τοπική αναισθησία με μέθη. Η καταλληλότητα κρίνεται μετά την εξέταση. Πολύ μεγάλες οσχεϊκές κήλες ή ορισμένες υποτροπές μπορεί να αντιμετωπιστούν καλύτερα με άλλη τεχνική. Περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στη σελίδα για τη μέθοδο Onstep για τη βουβωνοκήλη.

Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης

Κάθε χειρουργική αποκατάσταση έχει πιθανούς κινδύνους, ανεξάρτητα από την τεχνική. Στην προεγχειρητική συζήτηση εξετάζονται:

  • Αιμάτωμα ή συλλογή υγρού (σέρωμα): συνήθως απορροφάται μόνο του μέσα σε λίγες εβδομάδες.
  • Λοίμωξη του τραύματος: ασυνήθιστη, αντιμετωπίζεται συνήθως με τοπική φροντίδα και αντιβίωση.
  • Επίσχεση ούρων: παροδική δυσκολία στην ούρηση τις πρώτες ώρες, συχνότερα σε μεγαλύτερους άνδρες.
  • Χρόνιος μετεγχειρητικός πόνος: επίμονος πόνος πέρα από τους τρεις μήνες. Αφορά μικρό ποσοστό ασθενών, και ακόμα μικρότερο ποσοστό έχει έντονο πόνο. Η προσεκτική αναγνώριση και προστασία των νεύρων μειώνει τον κίνδυνο.
  • Υποτροπή: είναι πιθανή μετά από κάθε μέθοδο. Εξαρτάται από την τεχνική, την εμπειρία, το μέγεθος του πλέγματος και παράγοντες του ασθενούς, όπως το κάπνισμα και η παχυσαρκία.
  • Επιπλοκές από το σπερματικό τόνιο: οίδημα ή σπανιότερα διαταραχή στην αιμάτωση του όρχι.

Η επιλογή της τεχνικής δεν συνεπάγεται μηδενικό κίνδυνο. Ο χειρουργός εξηγεί ποιοι κίνδυνοι αφορούν τη δική σας περίπτωση και τι μπορείτε να κάνετε για να τους μειώσετε.

Ανάρρωση και επιστροφή στις δραστηριότητες

Η πορεία μετά την επέμβαση βουβωνοκήλης είναι συνήθως ομαλή και γρήγορη. Τα χρονικά πλαίσια που ακολουθούν προσαρμόζονται σε κάθε ασθενή:

  • Ίδια ημέρα: κινητοποίηση λίγες ώρες μετά. Οι περισσότεροι επιστρέφουν σπίτι την ίδια ημέρα ή την επόμενη, ανάλογα με την τεχνική και την αναισθησία.
  • Πρώτες ημέρες: ήπιος πόνος που ελέγχεται με απλά αναλγητικά. Ελαφριές βόλτες μέσα στο σπίτι από την πρώτη μέρα, γιατί βοηθούν την κυκλοφορία.
  • Οδήγηση: σε 3 έως 5 ημέρες, εφόσον μπορείτε να φρενάρετε απότομα χωρίς πόνο και δεν παίρνετε φάρμακα που προκαλούν υπνηλία.
  • Εργασία γραφείου ή ελαφριά εργασία: σε 5 έως 7 ημέρες μετά από ελάχιστα επεμβατική (λαπαροσκοπική ή ρομποτική) επέμβαση, σε 7 έως 10 ημέρες μετά από ανοικτή.
  • Ήπια αερόβια άσκηση και περπάτημα: από την 1η έως τη 2η εβδομάδα.
  • Βάρη, γυμναστήριο και βαριά χειρωνακτική εργασία: σε 3 έως 4 εβδομάδες μετά από λαπαροσκοπική ή ρομποτική επέμβαση, σε 4 έως 6 εβδομάδες μετά από ανοικτή.

Για πρακτικές οδηγίες, φροντίστε να έχετε φυτικές ίνες και επαρκή υγρά στη διατροφή, ώστε να αποφύγετε τη δυσκοιλιότητα τις πρώτες ημέρες. Επικοινωνήστε με το ιατρείο αν εμφανιστεί πυρετός, αυξανόμενη ερυθρότητα ή διόγκωση στο τραύμα ή πόνος που χειροτερεύει αντί να βελτιώνεται.

Μην αγνοείτε τη βουβωνοκήλη

Η βουβωνοκήλη δεν υποχωρεί από μόνη της. Με τον χρόνο τείνει να μεγαλώνει και να δημιουργεί περισσότερα συμπτώματα, ενώ ο κίνδυνος επιπλοκής, αν και μικρός, παραμένει. Η έγκαιρη αξιολόγηση σας δίνει τη δυνατότητα να προγραμματίσετε την αντιμετώπιση με ηρεμία, αντί να βρεθείτε σε επείγουσα επέμβαση.

Δεύτερη γνώμη από χειρουργό με εξειδίκευση στις κήλες

Η εμπειρία του χειρουργού παίζει ρόλο στο αποτέλεσμα. Η εξειδίκευση στη χειρουργική κηλών, οι πιστοποιήσεις και η συμμετοχή σε επιστημονικές εταιρείες είναι στοιχεία που μπορείτε να ελέγξετε. Ο Δρ. Ζησιάδης έχει τον τίτλο SRC Master Surgeon in Hernia Surgery από τη Surgical Review Corporation, είναι FACS και μέλος της European Hernia Society (EHS), της Americas Hernia Society (AHS) και του American College of Surgeons (ACS). Επειδή εφαρμόζει όλο το φάσμα των τεχνικών, από τη ρομποτική eTEP μέχρι το διπλό πλέγμα PHS, που μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία και μέθη όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο, μπορεί να σας προτείνει τη λύση που ταιριάζει πραγματικά σε εσάς. Μια δεύτερη γνώμη δεν καθυστερεί τη θεραπεία, συχνά την κάνει πιο σίγουρη.

Αξιολόγηση βουβωνοκήλης στην Αθήνα και την Αττική

Η επίσκεψη περιλαμβάνει εξέταση της βουβωνικής χώρας και συζήτηση για τις ενοχλήσεις, την εργασία και τη σωματική δραστηριότητα. Σημειώστε τυχόν προηγούμενες επεμβάσεις και φέρτε τις εξετάσεις που ήδη έχετε. Ο Δρ. Δημήτρης Ζησιάδης δέχεται στο Ψυχικό (Άντερσεν 1, 6ος όροφος), στην Κηφισιά (Κυριαζή 36α), στο Ίλιον (Δαναών 69Α) και στον Άγιο Δημήτριο (Λ. Βουλιαγμένης 224). Υπάρχει συνεργασία με όλους τους ασφαλιστικούς φορείς.

Αν θέλετε να συγκρίνετε τη βουβωνοκήλη με άλλα είδη, δείτε τον οδηγό για τις κήλες του κοιλιακού τοιχώματος. Για ραντεβού στο ιατρείο που σας εξυπηρετεί, καλέστε στο 210 8010606 ή χρησιμοποιήστε τη σελίδα επικοινωνίας και ραντεβού.

Αξιολόγηση βουβωνοκήλης στην Αθήνα και την Αττική

Η επίσκεψη περιλαμβάνει εξέταση της βουβωνικής περιοχής και συζήτηση για τις ενοχλήσεις, την εργασία και τη σωματική δραστηριότητα. Σημειώστε τυχόν προηγούμενες επεμβάσεις και φέρτε τις εξετάσεις που ήδη έχετε. Ο Δρ. Δημήτρης Ζησιάδης δέχεται σε Ίλιον, Κηφισιά, Άγιο Δημήτριο και Ψυχικό.

Για πρακτικά θέματα πριν και μετά την επέμβαση, διαβάστε τον οδηγό για τη βουβωνοκήλη και την άσκηση. Αν θέλετε να οργανώσετε κλινική αξιολόγηση στα δυτικά προάστια, δείτε το ιατρείο στο Ίλιον ή επικοινωνήστε για ραντεβού.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι είναι η βουβωνοκήλη με απλά λόγια;

Είναι ένα «άνοιγμα» ή αδύναμο σημείο στο κοιλιακό τοίχωμα της βουβωνικής χώρας, από το οποίο προβάλλει λίπος ή έντερο κάτω από το δέρμα. Φαίνεται σαν μαλακό εξόγκωμα που μεγαλώνει όταν στέκεστε, βήχετε ή σηκώνετε βάρος και μικραίνει όταν ξαπλώνετε. Στους ενήλικες δεν κλείνει μόνη της, γι’ αυτό χρειάζεται εκτίμηση από χειρουργό.

Τι είναι η βουβωνική χώρα;

Βουβωνική χώρα ή βουβωνική περιοχή ονομάζεται η ζώνη όπου η κάτω κοιλιά συναντά τον μηρό, δεξιά και αριστερά από το ηβικό οστό. Εκεί βρίσκονται ο βουβωνικός πόρος, ο μηριαίος δακτύλιος, αγγεία, νεύρα και λεμφαδένες. Στην καθομιλουμένη την αποκαλούμε «βουβώνα». Είναι το συχνότερο σημείο εμφάνισης κήλης στο σώμα.

Ένα γρομπαλάκι στη βουβωνική χώρα σημαίνει σίγουρα κήλη;

Όχι πάντα. Ένα μικρό, σκληρό οζίδιο που δεν αλλάζει με τον βήχα είναι συχνά λεμφαδένας, ενώ μπορεί να είναι και λίπωμα, κύστη ή απόστημα. Η κήλη συνήθως είναι μαλακή και μεγαλώνει με την πίεση. Αν το εξόγκωμα επιμένει πάνω από δύο με τρεις εβδομάδες, μεγαλώνει ή πονά, χρειάζεται εξέταση από γιατρό.

Πονάει η βουβωνοκήλη;

Μπορεί να είναι ανώδυνη ή να προκαλεί βάρος, κάψιμο και πόνο που χειροτερεύει με τον βήχα, την ορθοστασία και την άρση βάρους. Ο πόνος δεν σχετίζεται απαραίτητα με το μέγεθος. Ξαφνικός, έντονος και σταθερός πόνος, ειδικά όταν η κήλη δεν επιστρέφει πια, μπορεί να σημαίνει περίσφιξη και χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.

Ποια είναι τα συμπτώματα της βουβωνοκήλης στους όρχεις;

Όταν η κήλη κατεβαίνει στο όσχεο, προκαλεί διόγκωση στη μία πλευρά, βάρος ή τράβηγμα που χειροτερεύει μέσα στη μέρα και βελτιώνεται με την κατάκλιση. Μπορεί να ενοχλεί στο περπάτημα ή στη σεξουαλική επαφή. Παρόμοια εικόνα δίνουν η υδροκήλη και η κιρσοκήλη, γι’ αυτό η διάκριση γίνεται με εξέταση και, συχνά, με υπερηχογράφημα.

Χρειάζεται χειρουργείο κάθε βουβωνοκήλη;

Όχι αμέσως σε όλους. Σε άνδρες χωρίς ή με ελάχιστα συμπτώματα, οι διεθνείς οδηγίες δέχονται την παρακολούθηση ως επιλογή, αν και οι περισσότεροι θα χειρουργηθούν τελικά. Στις γυναίκες προτείνεται αποκατάσταση λόγω του κινδύνου μηροκήλης. Η απόφαση λαμβάνεται μετά την εξέταση, με βάση τα συμπτώματα, το ιστορικό και τις προτιμήσεις σας.

Μπορεί να γίνει η επέμβαση χωρίς γενική αναισθησία;

Σε ορισμένες περιπτώσεις. Η ανοιχτή αποκατάσταση με διπλό πλέγμα PHS (τύπου Lichtenstein), που ο Δρ. Ζησιάδης εφαρμόζει εδώ και χρόνια, και η Onstep με ένα ειδικό πλέγμα μπορούν να γίνουν με τοπική αναισθησία και μέθη, κατόπιν προεγχειρητικού ελέγχου, όταν αυτό κριθεί ασφαλές από τον αναισθησιολόγο και τον καρδιολόγο· διαφορετικά γίνονται με γενική αναισθησία. Οι λαπαροσκοπικές TAPP, TEP, eTEP, οι ρομποτικές τεχνικές και η Shouldice γίνονται με γενική αναισθησία. Η καταλληλότητα κρίνεται εξατομικευμένα.

Πότε μπορώ να επιστρέψω στη δουλειά και στην άσκηση;

Η οδήγηση ξεκινά συνήθως σε 3 έως 5 ημέρες. Στο γραφείο επιστρέφετε σε 5 έως 7 ημέρες μετά από λαπαροσκοπική ή ρομποτική επέμβαση και σε 7 έως 10 μετά από ανοικτή. Ήπια άσκηση και περπάτημα από την 1η έως τη 2η εβδομάδα. Βάρη, γυμναστήριο και βαριά εργασία σε 3 έως 4 εβδομάδες (ελάχιστα επεμβατικές) ή 4 έως 6 εβδομάδες (ανοικτές).

Βιβλιογραφία

  • HerniaSurge Group. International guidelines for groin hernia management. Hernia. 2018;22(1):1-165.
  • Bittner R, et al. Update of guidelines on laparoscopic (TAPP) and endoscopic (TEP) treatment of inguinal hernia (International Endohernia Society). Surg Endosc. 2015;29(2):289-321.
  • Fitzgibbons RJ Jr, et al. Watchful waiting vs repair of inguinal hernia in minimally symptomatic men: a randomized clinical trial. JAMA. 2006;295(3):285-292.
  • Lourenço A, da Costa RS. The ONSTEP inguinal hernia repair technique: initial clinical experience of 693 patients, in 343 of whom were followed up after 12 months. Hernia. 2013;17(3):357-364.
  • American College of Surgeons. Inguinal Hernia Repair (patient education).