Σχηματική απεικόνιση διαφραγματοκήλης με μετατόπιση του στομάχου

Διαφραγματοκήλη: συμπτώματα και αντιμετώπιση

Η διαφραγματοκήλη είναι η μετακίνηση μέρους του στομάχου από την κοιλιά προς τον θώρακα, μέσα από το άνοιγμα του διαφράγματος από το οποίο περνά ο οισοφάγος. Είναι πολύ συχνό εύρημα, που αυξάνεται με την ηλικία: σε μεγάλο ποσοστό ανθρώπων άνω των 50 υπάρχει κάποιου βαθμού διαφραγματοκήλη, συχνά χωρίς κανένα σύμπτωμα. Εμφανίζεται κάπως συχνότερα στις γυναίκες.

Οι περισσότερες διαφραγματοκήλες είναι μικρές και προκαλούν, αν προκαλούν, καούρες και παλινδρόμηση. Αντιμετωπίζονται με αλλαγές στις συνήθειες και φάρμακα. Ορισμένες όμως μεγαλώνουν, πιέζουν τα όργανα του θώρακα ή, σπανιότερα, παρουσιάζουν επικίνδυνες επιπλοκές. Τότε η λαπαροσκοπική επέμβαση είναι η θεραπεία εκλογής.

Παρακάτω θα βρείτε τους τύπους της διαφραγματοκήλης, τα συμπτώματα, τη σχέση της με το άγχος και τη δύσπνοια, τι να τρώτε (και αν το γιαούρτι βοηθά), πώς γίνεται η διάγνωση, πότε χρειάζεται επέμβαση και τι επηρεάζει το κόστος της.

Τι είναι η διαφραγματοκήλη;

Το διάφραγμα είναι ο μεγάλος θολωτός μυς που χωρίζει τον θώρακα από την κοιλιά. Έχει ένα άνοιγμα, το οισοφαγικό τρήμα (hiatus), από το οποίο περνά ο οισοφάγος για να καταλήξει στο στομάχι. Φυσιολογικά, η ένωση οισοφάγου και στομάχου βρίσκεται λίγο κάτω από το διάφραγμα και στηρίζεται από συνδέσμους.

Όταν το τρήμα διευρυνθεί και οι σύνδεσμοι χαλαρώσουν, τμήμα του στομάχου, και σπανιότερα άλλα όργανα της κοιλιάς, προβάλλει προς τον θώρακα. Αυτό είναι η διαφραγματοκήλη, ή κήλη οισοφαγικού τρήματος. Στη βιβλιογραφία θα τη βρείτε και ως hiatal hernia.

Η διαφραγματοκήλη των ενηλίκων δεν πρέπει να συγχέεται με τη συγγενή διαφραγματοκήλη των νεογνών, που είναι εντελώς διαφορετική πάθηση και αντιμετωπίζεται από παιδοχειρουργούς.

Οι τέσσερις τύποι διαφραγματοκήλης

Η διαφραγματοκήλη χωρίζεται σε τέσσερις βασικούς τύπους, ανάλογα με το ποιο τμήμα του στομάχου μετακινείται και πώς:

  • Τύπος 1, ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη: η ένωση οισοφάγου και στομάχου «γλιστρά» προς τα πάνω, στον θώρακα. Είναι η πιο συχνή μορφή, πάνω από το 90% των περιπτώσεων. Συνήθως είναι μικρή, λίγων εκατοστών, και σχετίζεται κυρίως με παλινδρόμηση.
  • Τύπος 2, παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη: η ένωση οισοφάγου και στομάχου μένει στη θέση της, αλλά τμήμα του θόλου του στομάχου ανεβαίνει δίπλα στον οισοφάγο. Είναι σπάνια ως αμιγής μορφή.
  • Τύπος 3, μικτή: συνδυασμός των δύο προηγούμενων. Είναι η πιο συχνή από τις «μεγάλες» διαφραγματοκήλες.
  • Τύπος 4: προχωρημένη μορφή παραοισοφαγικής κήλης, όπου εκτός από το στομάχι ανεβαίνει στον θώρακα και άλλο όργανο, όπως παχύ έντερο, σπλήνας ή επίπλουν.

Οι τύποι 2 έως 4 ονομάζονται συνολικά παραοισοφαγικές κήλες. Η διάκριση αυτή έχει πρακτική σημασία: η ολισθαίνουσα κήλη αντιμετωπίζεται κυρίως όταν προκαλεί παλινδρόμηση που δεν ελέγχεται, ενώ οι μεγάλες παραοισοφαγικές κήλες με συμπτώματα συνήθως χρειάζονται χειρουργική αποκατάσταση.

Ποια είναι τα αίτια της διαφραγματοκήλης;

Στη διαφραγματοκήλη τα αίτια δεν είναι πάντα σαφώς προσδιορισμένα. Συνήθως συνδυάζονται η φυσική χαλάρωση των ιστών με την ηλικία και η επαναλαμβανόμενη πίεση από την κοιλιά προς τα πάνω.

Παράγοντες κινδύνου

  • Ηλικία: με τα χρόνια οι σύνδεσμοι και τα σκέλη του διαφράγματος χάνουν την ελαστικότητά τους.
  • Αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση: παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, χρόνια δυσκοιλιότητα με έντονο σφίξιμο, εγκυμοσύνη, συστηματική άρση πολύ μεγάλων βαρών.
  • Παχυσαρκία: είναι από τους πιο σταθερούς παράγοντες κινδύνου, για τη διαφραγματοκήλη και για την παλινδρόμηση.
  • Διαταραχές κινητικότητας του οισοφάγου, που μπορεί να «τραβούν» τον οισοφάγο προς τα πάνω.
  • Τραυματισμός του διαφράγματος ή προηγούμενες επεμβάσεις στην περιοχή.
  • Κάπνισμα, που επιδεινώνει την παλινδρόμηση και τον χρόνιο βήχα.
  • Κληρονομική προδιάθεση σε ορισμένες οικογένειες.

Διαφραγματοκήλη και άγχος

Η σχέση διαφραγματοκήλης και άγχους είναι από τα πιο συχνά ερωτήματα. Η απάντηση έχει δύο πλευρές.

Πρώτον, το άγχος δεν «δημιουργεί» διαφραγματοκήλη. Δεν ανοίγει το τρήμα του διαφράγματος. Η κήλη είναι ανατομικό εύρημα.

Δεύτερον, το άγχος επηρεάζει σημαντικά το πώς βιώνει κανείς τα συμπτώματα. Σε περιόδους έντασης πολλοί άνθρωποι τρώνε βιαστικά και αργά το βράδυ, καταπίνουν αέρα, καπνίζουν περισσότερο, πίνουν περισσότερο καφέ ή αλκοόλ και κοιμούνται λιγότερο. Όλα αυτά επιβαρύνουν την παλινδρόμηση. Επιπλέον, το άγχος αυξάνει την ευαισθησία του οισοφάγου, με αποτέλεσμα η ίδια ποσότητα οξέος να γίνεται αισθητή πιο έντονα.

Υπάρχει και η αντίστροφη πορεία: το σφίξιμο στο στήθος, το «κόμπιασμα» στην κατάποση και η αίσθηση ότι δεν παίρνετε βαθιά ανάσα προκαλούν φυσικά ανησυχία. Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος. Ο πόνος στην περιοχή του διαφράγματος σε περίοδο άγχους μπορεί να οφείλεται σε παλινδρόμηση, σε μυϊκή ένταση ή σε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Τι βοηθά στην πράξη:

  • να διερευνηθούν σωστά τα συμπτώματα, ώστε να αποκλειστούν καρδιακά αίτια και να ξέρετε τι ακριβώς έχετε,
  • τακτικά, ήρεμα γεύματα και τεχνικές χαλάρωσης ή διαφραγματικής αναπνοής,
  • αντιμετώπιση της παλινδρόμησης, αν υπάρχει,
  • υποστήριξη από ειδικό ψυχικής υγείας όταν το άγχος είναι επίμονο και επηρεάζει την καθημερινότητα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης;

Μια μικρή διαφραγματοκήλη συχνά δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα και ανακαλύπτεται τυχαία σε γαστροσκόπηση ή αξονική. Καθώς μεγαλώνει, τα συμπτώματα γίνονται πιο εμφανή, ήπια ή πιο σοβαρά.

Συμπτώματα από παλινδρόμηση

Η διαφραγματοκήλη αποδυναμώνει τον φυσικό αντιπαλινδρομικό φραγμό και διευκολύνει τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Τότε μπορεί να εμφανιστούν:

  • αίσθημα καψίματος πίσω από το στέρνο (καούρα),
  • ξινίλα ή πικρή γεύση στο στόμα και αναγωγές,
  • πόνος στο επιγάστριο ή στον θώρακα,
  • συχνό ρέψιμο και φούσκωμα,
  • δυσπεψία και ναυτία,
  • πονόλαιμος, βραχνάδα ή χρόνιος βήχας, ιδίως τη νύχτα,
  • δυσφαγία, δηλαδή δυσκολία στην κατάποση.

Συμπτώματα από μεγάλη ή παραοισοφαγική κήλη

Όταν μεγάλο μέρος του στομάχου βρίσκεται στον θώρακα, τα συμπτώματα συχνά οφείλονται στη μηχανική πίεση:

  • αίσθημα πληρότητας ή πόνος στο στήθος μετά από λίγο φαγητό,
  • δυσκολία στην κατάποση στερεών,
  • δύσπνοια, ιδίως μετά το φαγητό ή στην κατάκλιση,
  • αίσθημα παλμών ή αρρυθμίες μετά από μεγάλο γεύμα,
  • αναιμία από χρόνια, αφανή απώλεια αίματος (έλκη Cameron).

Διαφραγματοκήλη και δύσπνοια

Η δύσπνοια εμφανίζεται κυρίως στις μεγάλες διαφραγματοκήλες. Το στομάχι, ειδικά γεμάτο, καταλαμβάνει χώρο στον θώρακα και περιορίζει την έκπτυξη του πνεύμονα. Επίσης, η παλινδρόμηση μπορεί να προκαλέσει βρογχόσπασμο ή μικροεισροφήσεις. Η δύσπνοια όμως έχει πολλές αιτίες, καρδιολογικές και πνευμονολογικές. Πριν αποδοθεί στην κήλη, χρειάζεται πλήρης έλεγχος.

Διαφραγματοκήλη και καρδιά

Η καρδιά βρίσκεται ακριβώς πάνω από το διάφραγμα. Μια μεγάλη διαφραγματοκήλη μπορεί να πιέσει τον αριστερό κόλπο και να προκαλέσει αίσθημα παλμών, αρρυθμίες ή βάρος και πίεση στο στήθος, κυρίως μετά από βαρύ γεύμα. Σε τέτοιες περιπτώσεις τα συμπτώματα συχνά βελτιώνονται μετά την αποκατάσταση.

Το σημαντικό είναι το αντίστροφο: πόνος στο στήθος δεν πρέπει να αποδίδεται στη διαφραγματοκήλη πριν αποκλειστεί η καρδιά. Το ηλεκτροκαρδιογράφημα και η καρδιολογική εκτίμηση προηγούνται.

Πότε να αναζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια

Πηγαίνετε αμέσως σε τμήμα επειγόντων ή καλέστε το 166 αν έχετε:

  • έντονο πόνο στο στήθος, ιδίως με δύσπνοια, εφίδρωση ή πόνο στο χέρι ή στη γνάθο,
  • αιφνίδιο, έντονο πόνο στο στήθος ή στην κοιλιά με αδυναμία να κάνετε εμετό ή να καταπιείτε,
  • εμετό με αίμα ή σκούρο υλικό σαν «κατακάθι καφέ», ή μαύρες κενώσεις,
  • πλήρη αδυναμία κατάποσης ακόμη και νερού.

Σε μια μεγάλη παραοισοφαγική κήλη, ο συνδυασμός πόνου, αναγούλας χωρίς εμετό και αδυναμίας τοποθέτησης ρινογαστρικού σωλήνα μπορεί να σημαίνει συστροφή του στομάχου (οξεία γαστρική volvulus). Είναι επείγουσα χειρουργική κατάσταση.

Ποιες άλλες παθήσεις μοιάζουν με τη διαφραγματοκήλη;

Η διαφραγματοκήλη μοιράζεται συμπτώματα με αρκετές άλλες παθήσεις. Οι βασικότερες:

  • Στεφανιαία νόσος και άλλα καρδιακά αίτια θωρακικού πόνου.
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χωρίς κήλη.
  • Οισοφάγος Barrett, επιπλοκή της χρόνιας παλινδρόμησης, που χρειάζεται παρακολούθηση.
  • Αχαλασία του οισοφάγου, που προκαλεί δυσφαγία και αναγωγές από εντελώς διαφορετικό μηχανισμό.
  • Πεπτικό έλκος και γαστρίτιδα.
  • Πέτρες στη χολή, με πόνο στο πάνω μέρος της κοιλιάς.
  • Καρκίνος του στομάχου ή του οισοφάγου, ειδικά όταν υπάρχουν δυσφαγία, απώλεια βάρους ή αναιμία.

Σχηματική απεικόνιση διαφραγματοκήλης και της θέσης του στομάχου

Πώς γίνεται η διάγνωση της διαφραγματοκήλης;

Η διάγνωση ξεκινά από το ιατρικό ιστορικό και την κλινική εξέταση. Ο χειρουργός κρίνει ποιες εξετάσεις χρειάζονται:

  • Γαστροσκόπηση: δείχνει την κήλη, την οισοφαγίτιδα, τυχόν οισοφάγο Barrett ή έλκη και αποκλείει άλλες παθήσεις.
  • Βαριούχο γεύμα (οισοφαγογράφημα): δείχνει το μέγεθος και την ανατομία της κήλης. Είναι πολύ χρήσιμο στον σχεδιασμό της επέμβασης.
  • Αξονική τομογραφία: για μεγάλες ή παραοισοφαγικές κήλες και για τη σχέση με τα γειτονικά όργανα.
  • Μανομετρία οισοφάγου: ελέγχει την κινητικότητα του οισοφάγου πριν από αντιπαλινδρομική επέμβαση και ξεκαθαρίζει αν πρόκειται για αχαλασία.
  • 24ωρη pH-μετρία ή pH-εμπεδησομετρία: τεκμηριώνει την παλινδρόμηση όταν η γαστροσκόπηση δεν δείχνει οισοφαγίτιδα.
  • Ακτινογραφία θώρακα: μια μεγάλη κήλη συχνά φαίνεται ως σκίαση πίσω από την καρδιά.

Θεραπεία διαφραγματοκήλης

Η κατάλληλη θεραπεία εξαρτάται από:

  • τον τύπο και το μέγεθος της κήλης,
  • την ένταση των συμπτωμάτων,
  • την ηλικία και τη γενική φυσική κατάσταση,
  • το ιατρικό ιστορικό,
  • την ανταπόκριση στη φαρμακευτική αγωγή.

Πότε χρειάζεται επέμβαση

Η χειρουργική αντιμετώπιση συστήνεται κυρίως όταν:

  • υπάρχει παραοισοφαγική κήλη με συμπτώματα,
  • υπάρχει κίνδυνος ή επεισόδιο συστροφής και περίσφιξης, με απειλή ισχαιμίας του στομάχου,
  • η παλινδρόμηση είναι σοβαρή και δεν ελέγχεται επαρκώς με φάρμακα, ή ο ασθενής δεν μπορεί ή δεν θέλει να τα παίρνει μακροχρόνια,
  • υπάρχει οισοφαγίτιδα που δεν επουλώνεται ή επιπλοκές όπως στένωση,
  • υπάρχουν αναπνευστικές επιπλοκές από παλινδρόμηση ή χρόνια αναιμία από την κήλη.

Μια μικρή ολισθαίνουσα κήλη χωρίς συμπτώματα δεν χρειάζεται επέμβαση. Ούτε μια ασυμπτωματική παραοισοφαγική κήλη χειρουργείται πάντα: η απόφαση εξατομικεύεται ανάλογα με την ηλικία και τη γενική υγεία.

Συντηρητική θεραπεία

Στις ηπιότερες μορφές, η αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

  • Φάρμακα που μειώνουν την παραγωγή γαστρικού οξέος, με κύριους εκπροσώπους τους αναστολείς αντλίας πρωτονίων.
  • Αλλαγές στη διατροφή: μικρά, συχνά γεύματα, αποφυγή λιπαρών και βαριών γευμάτων, όχι φαγητό 2 με 3 ώρες πριν τον ύπνο.
  • Απώλεια βάρους, ειδικά όταν υπάρχει παχυσαρκία. Είναι από τις πιο αποτελεσματικές αλλαγές.
  • Ανύψωση του κεφαλιού του κρεβατιού κατά 15 με 20 εκατοστά, αν τα συμπτώματα είναι νυχτερινά.
  • Διακοπή καπνίσματος και περιορισμός αλκοόλ.
  • Τακτική, ήπια σωματική άσκηση, όπως περπάτημα, που βοηθά στον έλεγχο του βάρους. Καλό είναι να αποφεύγονται έντονες κοιλιακές ασκήσεις αμέσως μετά το φαγητό.

Η συντηρητική θεραπεία ελέγχει τα συμπτώματα της παλινδρόμησης. Δεν κλείνει όμως την κήλη.

Διατροφή στη διαφραγματοκήλη: τι να τρώτε

Δεν υπάρχει μία «δίαιτα διαφραγματοκήλης» που ταιριάζει σε όλους. Ορισμένες τροφές όμως επιβαρύνουν συχνότερα την παλινδρόμηση. Ένα ημερολόγιο τροφών βοηθά να εντοπίσετε τις δικές σας.

Συχνά επιβαρύνουν:

  • λιπαρά και τηγανητά φαγητά,
  • σοκολάτα, μέντα,
  • καφές και αλκοόλ,
  • ανθρακούχα ποτά,
  • πολύ πικάντικα φαγητά,
  • ντομάτα, σάλτσες ντομάτας και εσπεριδοειδή σε ορισμένους ανθρώπους,
  • πολύ μεγάλα γεύματα.

Συνήθως ανεκτά:

  • άπαχο κρέας, ψάρι, κοτόπουλο ψητό ή βραστό,
  • λαχανικά μαγειρεμένα,
  • βρώμη, ρύζι, ψωμί ολικής,
  • φρούτα χαμηλής οξύτητας, όπως μπανάνα και μήλο,
  • γαλακτοκομικά χαμηλά σε λιπαρά.

Γιαούρτι και διαφραγματοκήλη

Το γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά είναι συνήθως καλά ανεκτό από άτομα με διαφραγματοκήλη και παλινδρόμηση, και μπορεί να δίνει μια αίσθηση ανακούφισης. Δεν θεραπεύει όμως την κήλη ούτε την παλινδρόμηση. Το πλήρες γιαούρτι, λόγω λιπαρών, μπορεί να επιβαρύνει κάποιους ανθρώπους, ειδικά αν το τρώνε αργά το βράδυ. Μετά από επέμβαση διαφραγματοκήλης, το γιαούρτι είναι από τις τροφές των πρώτων ημερών, επειδή είναι μαλακό και περνά εύκολα.

Λαπαροσκοπική επέμβαση διαφραγματοκήλης

Η χειρουργική αποκατάσταση γίνεται σήμερα σχεδόν πάντα λαπαροσκοπικά, όπως συστήνουν και οι διεθνείς οδηγίες της SAGES. Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορεί να εφαρμοστεί και ρομποτική τεχνική.

Πώς γίνεται

Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία. Ο χειρουργός κάνει μικρές τομές στην κοιλιά, τοποθετεί ειδικούς σωλήνες (trocars) και φουσκώνει την κοιλιά με διοξείδιο του άνθρακα (πνευμοπεριτόναιο) για να δημιουργηθεί χώρος. Από τους σωλήνες εισάγονται η κάμερα και τα λαπαροσκοπικά εργαλεία. Τα βασικά βήματα είναι:

  1. Ανάταξη: το στομάχι επαναφέρεται στην κοιλιά.
  2. Αφαίρεση του σάκου της κήλης από τον θώρακα.
  3. Κινητοποίηση του οισοφάγου, ώστε να υπάρχει επαρκές μήκος του μέσα στην κοιλιά χωρίς τάση.
  4. Συρραφή των σκελών του διαφράγματος (κρουροπλαστική), για να στενέψει ξανά το τρήμα.
  5. Ενίσχυση με πλέγμα, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, συνήθως με μαλακό ή απορροφήσιμο πλέγμα που στηρίζεται πάνω στα σκέλη του διαφράγματος.
  6. Αντιπαλινδρομική επέμβαση (θολοπλαστική), όπου ο θόλος του στομάχου τυλίγεται γύρω από τον οισοφάγο. Γίνεται στις περισσότερες αποκαταστάσεις, γιατί η ανατομική διόρθωση από μόνη της αυξάνει τον κίνδυνο παλινδρόμησης. Λεπτομέρειες θα βρείτε στη σελίδα για τη θολοπλαστική Nissen.

Πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής αποκατάστασης

Σε σύγκριση με την ανοικτή επέμβαση, η λαπαροσκοπική αποκατάσταση προσφέρει:

  • λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο,
  • μικρότερο κίνδυνο επιπλοκών από το τραύμα,
  • ταχύτερη ανάρρωση,
  • σύντομη νοσηλεία,
  • γρηγορότερη επιστροφή στην εργασία,
  • μικρές τομές με καλό αισθητικό αποτέλεσμα.

Πιθανές επιπλοκές

Οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες, όμως πρέπει να είστε ενήμεροι:

  • παροδική δυσφαγία τις πρώτες εβδομάδες, που συνήθως υποχωρεί,
  • φούσκωμα και δυσκολία στο ρέψιμο,
  • τραυματισμός στομάχου, οισοφάγου ή εντέρου,
  • πνευμοθώρακας,
  • ειλεός,
  • αιμορραγία ή λοίμωξη,
  • υποτροπή της κήλης, που είναι συχνότερη στις πολύ μεγάλες παραοισοφαγικές κήλες. Πολλές υποτροπές είναι μικρές και χωρίς συμπτώματα.

Μετά την επέμβαση διαφραγματοκήλης

Η μετεγχειρητική πορεία είναι συνήθως ομαλή. Το εξιτήριο δίνεται συνήθως μέσα σε 48 ώρες, ανάλογα με την πορεία του κάθε ασθενή. Η επιστροφή σε δουλειά γραφείου γίνεται σχετικά γρήγορα, ενώ για χειρωνακτική εργασία και άρση βαρών ακολουθούνται οι οδηγίες του χειρουργού.

Διατροφή μετά την επέμβαση

Τις πρώτες ημέρες η διατροφή είναι υγρή και μαλακή, όπως γιαούρτι, σούπες, πουρέδες και κρέμες. Σταδιακά, μέσα σε λίγες εβδομάδες και σύμφωνα με τις οδηγίες του χειρουργού, επανέρχονται οι στερεές τροφές. Τρώτε αργά, σε μικρές μπουκιές, και μασάτε καλά. Τα ανθρακούχα ποτά καλό είναι να αποφεύγονται στην αρχή.

Θα χρειάζομαι φάρμακα για παλινδρόμηση;

Οι περισσότεροι ασθενείς σταματούν τα αντιόξινα μετά από επιτυχή επέμβαση. Ένα μέρος τους όμως μπορεί να τα χρειαστεί ξανά με τα χρόνια, για ήπια συμπτώματα. Η απόφαση γίνεται σε συνεργασία με τον γιατρό.

Τι επηρεάζει το κόστος της επέμβασης διαφραγματοκήλης

Το κόστος της επέμβασης διαφραγματοκήλης δεν είναι ενιαίο. Εξαρτάται από:

  • τον τύπο και το μέγεθος της κήλης,
  • αν χρειάζεται πλέγμα και τι είδους,
  • αν συνδυάζεται με θολοπλαστική,
  • την τεχνική, λαπαροσκοπική ή ρομποτική,
  • τις ημέρες νοσηλείας και την κατηγορία δωματίου,
  • τις προεγχειρητικές εξετάσεις,
  • την ασφαλιστική κάλυψη, δημόσια ή ιδιωτική.

Η σύντομη νοσηλεία της λαπαροσκοπικής μεθόδου συνήθως περιορίζει το συνολικό κόστος. Ο Δρ. Ζησιάδης συνεργάζεται με όλους τους ασφαλιστικούς φορείς. Για ακριβή ενημέρωση για τη δική σας περίπτωση χρειάζεται πρώτα εκτίμηση και οι σχετικές εξετάσεις.

Η εμπειρία του χειρουργού

Ο Δρ. Δημήτρης Ζησιάδης είναι Γενικός Χειρουργός, Διευθυντής Γενικής, Λαπαροσκοπικής και Ρομποτικής Χειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών Ψυχικού. Έχει εκπαιδευτεί στη λαπαροσκοπική χειρουργική στο IRCAD Στρασβούργου, είναι πιστοποιημένος στη ρομποτική χειρουργική, SRC Master Surgeon in Hernia Surgery και μέλος της European Hernia Society και της American Hernia Society. Δέχεται σε ιατρεία στο Ψυχικό, στην Κηφισιά, στο Ίλιον και στον Άγιο Δημήτριο.

Στην επίσκεψη φέρτε τις προηγούμενες εξετάσεις σας, γαστροσκοπήσεις, βαριούχα γεύματα, μανομετρίες ή αξονικές, και περιγράψτε πώς έχουν εξελιχθεί τα συμπτώματα και ποια φάρμακα έχετε δοκιμάσει.

Συνδέστε τις εξετάσεις με τις απορίες για τη θεραπεία

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και η θολοπλαστική κατά Nissen παρουσιάζονται σε ξεχωριστές ενότητες. Φέρτε τις προηγούμενες εξετάσεις και αναφέρετε πώς έχουν εξελιχθεί οι ενοχλήσεις σας. Οι υπάρχουσες απαντήσεις για την επέμβαση συμπληρώνουν την ενημέρωση, ενώ στην επίσκεψη συζητείται ποια επιλογή αφορά τη δική σας κλινική εικόνα.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Μπορεί το άγχος να προκαλέσει διαφραγματοκήλη;

Όχι. Η διαφραγματοκήλη είναι ανατομικό εύρημα, διεύρυνση του ανοίγματος του διαφράγματος, και το άγχος δεν την προκαλεί. Το άγχος όμως επιδεινώνει τα συμπτώματα: αλλάζει τις διατροφικές συνήθειες, αυξάνει την κατάποση αέρα και κάνει τον οισοφάγο πιο ευαίσθητο στο οξύ. Γι’ αυτό πολλοί νιώθουν περισσότερες καούρες και σφίξιμο στο στήθος σε περιόδους έντασης.

Κάνει καλό το γιαούρτι στη διαφραγματοκήλη;

Το γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά είναι συνήθως καλά ανεκτό και μπορεί να δίνει αίσθηση ανακούφισης στις καούρες. Δεν θεραπεύει όμως την κήλη ούτε την παλινδρόμηση. Το πλήρες γιαούρτι, λόγω λιπαρών, μπορεί να ενοχλεί κάποιους ανθρώπους, ειδικά αργά το βράδυ. Μετά την επέμβαση, το γιαούρτι είναι από τις πρώτες τροφές που επιτρέπονται.

Μπορεί η διαφραγματοκήλη να προκαλέσει δύσπνοια;

Ναι, κυρίως οι μεγάλες διαφραγματοκήλες, όπου το στομάχι καταλαμβάνει χώρο στον θώρακα και πιέζει τον πνεύμονα, ιδίως μετά το φαγητό. Η παλινδρόμηση μπορεί επίσης να προκαλέσει βήχα και βρογχόσπασμο. Επειδή όμως η δύσπνοια έχει πολλές αιτίες, η καρδιολογική και πνευμονολογική εκτίμηση πρέπει να προηγηθούν πριν αποδοθεί στην κήλη.

Τι είναι η ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη;

Είναι ο συχνότερος τύπος (τύπος 1). Η ένωση του οισοφάγου με το στομάχι γλιστρά από την κοιλιά προς τον θώρακα μέσα από το άνοιγμα του διαφράγματος. Συνήθως είναι μικρή και προκαλεί κυρίως καούρες και παλινδρόμηση. Αντιμετωπίζεται τις περισσότερες φορές με αλλαγές στις συνήθειες και φάρμακα, και χειρουργείται όταν τα συμπτώματα δεν ελέγχονται.

Πρέπει να χειρουργηθώ αν έχω διαφραγματοκήλη χωρίς παλινδρόμηση;

Όχι απαραίτητα. Μια μικρή ολισθαίνουσα κήλη χωρίς συμπτώματα δεν χειρουργείται. Οι μεγάλες παραοισοφαγικές κήλες με συμπτώματα, όπως πόνος μετά το φαγητό, δυσφαγία, δύσπνοια ή αναιμία, συνήθως χρειάζονται αποκατάσταση. Στις ασυμπτωματικές παραοισοφαγικές κήλες η απόφαση εξατομικεύεται με βάση την ηλικία και τη γενική υγεία.

Πόσες μέρες νοσηλείας χρειάζεται η επέμβαση διαφραγματοκήλης;

Μετά από λαπαροσκοπική αποκατάσταση το εξιτήριο δίνεται συνήθως μέσα σε 48 ώρες. Η ακριβής διάρκεια εξαρτάται από το μέγεθος της κήλης, την ηλικία και την πορεία του κάθε ασθενή. Οι περισσότεροι επιστρέφουν σε δουλειά γραφείου σχετικά γρήγορα, ενώ για βαριά χειρωνακτική εργασία χρειάζεται περισσότερος χρόνος.

Από τι εξαρτάται το κόστος της επέμβασης διαφραγματοκήλης;

Το κόστος εξαρτάται από τον τύπο και το μέγεθος της κήλης, τη χρήση πλέγματος, τον συνδυασμό με θολοπλαστική, την τεχνική (λαπαροσκοπική ή ρομποτική), τις ημέρες νοσηλείας και την ασφαλιστική κάλυψη. Η λαπαροσκοπική μέθοδος, με τη σύντομη νοσηλεία, συνήθως περιορίζει το συνολικό κόστος. Ακριβής ενημέρωση δίνεται μετά την κλινική εκτίμηση.

Χρειάζεται ειδική προετοιμασία πριν το χειρουργείο;

Πριν από την επέμβαση γίνονται συνήθως γαστροσκόπηση, βαριούχο γεύμα και, σε αρκετές περιπτώσεις, μανομετρία οισοφάγου, καθώς και ο τυπικός προεγχειρητικός έλεγχος με αιματολογικές εξετάσεις, καρδιογράφημα και αναισθησιολογική εκτίμηση. Την ημέρα της επέμβασης ο ασθενής πρέπει να είναι νηστικός. Ο χειρουργός σάς ενημερώνει για τα φάρμακα που πρέπει να διακόψετε.

Για εκτίμηση της διαφραγματοκήλης σας και συζήτηση των επιλογών θεραπείας, μπορείτε να κλείσετε ραντεβού με τον Δρ. Ζησιάδη στο 210 8010606.

Βιβλιογραφία

  • Daly S, Kumar SS, Collings AT, et al. SAGES guidelines for the surgical treatment of hiatal hernias. Surg Endosc. 2024;38(9):4765-4775.
  • Kohn GP, Price RR, DeMeester SR, et al. Guidelines for the management of hiatal hernia. Surg Endosc. 2013;27(12):4409-4428.
  • Katz PO, Dunbar KB, Schnoll-Sussman FH, et al. ACG Clinical Guideline for the Diagnosis and Management of Gastroesophageal Reflux Disease. Am J Gastroenterol. 2022;117(1):27-56.