Ο Δημήτρης Ζησιάδης είναι Γενικός Χειρουργός, με εξειδίκευση στη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική. Είναι Διευθυντής Γενικής Χειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Κλινική Ψυχικού). Υποψήφιος διδάκτωρ Πανεπιστημίου Ιατρικής Αθηνών. Είναι μέλος της ευρωπαϊκής και αμερικανικής κοινότητας κοιλιακών τοιχωμάτων. Εξιδεικευμένος ακαδημαϊκά από το πανεπιστήμιο της Γαλλίας (Στρασβούργο) στις κήλες κοιλιακών τοιχωμάτων, στην μικροεπεμβατική αντιμετώπιση τους. Μεταπτυχιακός στην βιοηθική. Πρωκτολόγος με ακαδημαϊκά μαθήματα από το πανεπιστήμιο Γαλλίας στο Στρασβούργο. Έχει λάβει το διεθνές βραβείο Master Surgeon για αριστεία στη χειρουργική κηλών του κοιλιακού τοιχώματος και είναι πιστοποιημένος από τον διεθνή οργανισμό Surgical Review Corporation (SRC). Επιπλέον, έχει μετεκπαιδευτεί στη Λαπαροσκοπική Χειρουργική (IRCAD, Γαλλία) και είναι πιστοποιημένος στη Ρομποτική Χειρουργική από την Intuitive Surgical – ISLE (Βέλγιο). Με πολυετή εμπειρία σε χιλιάδες επεμβάσεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και συνεχή επιμόρφωση σε κορυφαία κέντρα του εξωτερικού, συγκαταλέγεται στους πλέον καταρτισμένους χειρουργούς στην Ελλάδα.

Έχω συμμετάσχει σε μεγάλο αριθμό επεμβάσεων, τόσο σε βαριά περιστατικά στον δημόσιο τομέα όσο και σε σύγχρονες χειρουργικές αποκαταστάσεις στο εξωτερικό. Χρησιμοποιώ τις πιο σύγχρονες τεχνικές και εξοπλισμό, με συνεχή εκπαίδευση σε διεθνή κέντρα, γεγονός που επιτρέπει να εφαρμόζω καινοτόμες μεθόδους στην Ελλάδα. Είμαι βραβευμένος χειρουργός κηλών (Master Surgeon) και έχω εξειδικευτεί ειδικά στη λαπαροσκοπική αντιμετώπιση κηλών στο Στρασβούργο, καθώς και στη ρομποτική χειρουργική στο εξωτερικό. Δίνω έμφαση στην εξατομικευμένη φροντίδα: θα σας εξηγήσωλεπτομερώς το πρόβλημά σας και την προτεινόμενη θεραπεία, ώστε να νιώθετε ασφαλείς και ενημερωμένοι σε κάθε βήμα.

Τα ιατρεία μας καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα παθήσεων της κοιλιάς, του πεπτικού συστήματος και του ενδοκρινικού συστήματος. Ενδεικτικά: αντιμετωπίζει όλες τις μορφές κήλης κοιλιακού τοιχώματος (βουβωνοκήλη, ομφαλοκήλη, μετεγχειρητικές κήλες, μηροκήλη, κ.ά.), παθήσεις του πεπτικού σωλήνα (οξεία σκωληκοειδίτιδα, χοληδόχος κύστη – πέτρες στη χολή και χολοκυστίτιδα, ειλεός/απόφραξη εντέρου, εκκολπωματίτιδα, πολύποδες παχέος εντέρου, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, αχαλασία οισοφάγου κ.ά.), παθήσεις της πρωκτικής περιοχής (αιμορροΐδες, κύστη κόκκυγα, ραγάδα πρωκτού, περιεδρικά αποστήματα/συρίγγια). Επίσης, αναλαμβάνει την χειρουργική αντιμετώπιση κακοήθων όγκων της κοιλιάς (π.χ. καρκίνος παχέος εντέρου, στομάχου, ορθού) και του μαστού, όπως και ενδοκρινών αδένων (θυρεοειδής, παραθυρεοειδείς, επινεφρίδια). Τέλος, πραγματοποιεί επεμβάσεις αντιμετώπισης παχυσαρκίας (βαριατρικές, π.χ. γαστρικό μανίκι) καθώς και αφαιρέσεις καλοηθών όγκων του δέρματος ή του υποδορίου (κύστεις, λίπωμα). Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, δίνεται έμφαση στις λιγότερο επεμβατικές τεχνικές που εξασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή έκβαση για τον ασθενή.

Ελάχιστα Επεμβατικές Τεχνικές (Λαπαροσκοπική & Ρομποτική Χειρουργική)

Ρομποτικό χειρουργικό σύστημα (Da Vinci): ο χειρουργός χειρίζεται με ακρίβεια ρομποτικούς βραχίονες για ελάχιστα επεμβατικές επεμβάσεις.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική είναι μια τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας, κατά την οποία η επέμβαση γίνεται μέσω πολύ μικρών τομών, με τη βοήθεια ειδικής κάμερας και λεπτών χειρουργικών εργαλείων. Αντί για μια μεγάλη τομή, ο χειρουργός δουλεύει βλέποντας το εσωτερικό από οθόνη, γεγονός που προσφέρει σαφή εικόνα και μεγάλη μεγέθυνση. Τα πλεονεκτήματα για τον ασθενή είναι πολλαπλά: λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, ελάχιστη απώλεια αίματος (αναίμακτη μέθοδος) και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα λόγω μικροσκοπικών ουλών. Επιπλέον, η νοσηλεία και ο χρόνος ανάρρωσης μειώνονται σημαντικά – συχνά ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του την ίδια ή την επόμενη μέρα και να επανέλθει γρήγορα στις δραστηριότητές του. Η λαπαροσκοπική χειρουργική εφαρμόζεται σήμερα σε πολλές επεμβάσεις κοιλίας (όπως χολοκυστεκτομή, σκωληκοειδεκτομή, κολεκτομή, αποκατάσταση κηλών, σπληνεκτομή κ.ά.), προσφέροντας ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία με ελάχιστη καταπόνηση για τον οργανισμό.

Η ρομποτική χειρουργική αποτελεί την πιο εξελιγμένη μορφή ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής. Ουσιαστικά πρόκειται για λαπαροσκοπική επέμβαση όπου όμως ο χειρουργός χρησιμοποιεί ένα ρομποτικό σύστημα για να χειριστεί τα εργαλεία, αποκτώντας εξαιρετική ακρίβεια και έλεγχο κινήσεων. Τα ρομποτικά χειρουργεία πραγματοποιούνται από ειδικά εκπαιδευμένους χειρουργούς και προσφέρουν πληθώρα πλεονεκτημάτων συγκριτικά με τις παραδοσιακές μεθόδους. Ενδεικτικά, αποκλείονται οι ανεπιθύμητοι κραδασμοί του ανθρώπινου χεριού και επιτυγχάνεται κίνηση με υπέρμετρη ακρίβεια και ευελιξία ακόμη και σε δυσπρόσιτα σημεία. Ο χειρουργός έχει τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου, ενώ οι τομές που απαιτούνται είναι ελάχιστου μεγέθους. Έτσι, ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος τραυματισμού των γύρω ιστών και μειώνεται η πιθανότητα επιπλοκών τόσο κατά τη διάρκεια της επέμβασης όσο και μετεγχειρητικά. Για τον ασθενή αυτό μεταφράζεται σε ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερο πόνο, μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο και άμεση επιστροφή στην καθημερινότητά του. Συνοπτικά, η ρομποτική τεχνική συνδυάζει την εμπειρία του χειρουργού με την τεχνολογική τελειότητα, προσφέροντας επανάσταση στη χειρουργική που βελτιώνει σημαντικά το αποτέλεσμα και την αποκατάσταση των ασθενών.

Ο γιατρός προσπαθεί, όπου είναι εφικτό, να αξιοποιεί τις μεθόδους αυτές προς όφελος του ασθενούς. Λαπαροσκοπικά πραγματοποιεί συνήθως επεμβάσεις όπως η αφαίρεση χοληδόχου κύστης (χολοκυστεκτομή), η σκωληκοειδεκτομή, οι επεμβάσεις παχέος εντέρου (π.χ. λαπαροσκοπική κολεκτομή), η σπληνεκτομή, η αποκατάσταση κηλών κοιλιάς (βουβωνοκήλη, ομφαλοκήλη κ.λπ.) ακόμα και ορισμένες γυναικολογικές επεμβάσεις όπως η αφαίρεση ινομυωμάτων. Ρομποτική χειρουργική εφαρμόζει σε επεμβάσεις που απαιτούν εξαιρετική ακρίβεια και λεπτούς χειρισμούς, όπως ορισμένες πολύπλοκες επεμβάσεις κήλης (π.χ. διαφραγματοκήλη), επεμβάσεις παχέος εντέρου/ορθού και πιθανώς επεμβάσεις στομάχου. Ο Δρ. Ζησιάδης είναι πιστοποιημένος ρομποτικός χειρουργός και διευθυντής προηγμένης ρομποτικής χειρουργικής, επομένως έχει την εμπειρία να επιλέξει την κατάλληλη μέθοδο (ανοικτή, λαπαροσκοπική ή ρομποτική) ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε περιστατικού, ώστε να εξασφαλίσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, στόχος είναι η ασφαλής επέμβαση με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για τον ασθενή.

Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές επιτρέπουν πολύ ταχύτερη ανάρρωση σε σχέση με τις παραδοσιακές. Συχνά, οι επεμβάσεις αυτές γίνονται με νοσηλεία μίας ημέρας (One Day Clinic) – ο ασθενής μπορεί να φύγει από το νοσοκομείο σε 2-3 ώρες μετά την επέμβαση. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι πολύ μειωμένος ή μηδαμινός, οπότε δεν απαιτείται παρατεταμένη ανάρρωση στο σπίτι. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα είστε σε θέση να κινείστε άμεσα και να επανέλθετε στις καθημερινές δραστηριότητές σας από την επόμενη κιόλας ημέρα ή μέσα σε λίγες ημέρες. Φυσικά, ο ακριβής χρόνος ανάρρωσης εξαρτάται από το είδος της επέμβασης και τον οργανισμό σας – ο χειρουργός θα σας δώσει συγκεκριμένες οδηγίες. Γενικά όμως, χάρη στις σύγχρονες τεχνικές, η ζωή σας επανέρχεται σε φυσιολογικούς ρυθμούς πολύ γρήγορα συγκριτικά με το παρελθόν.

Ναι, μια βουβωνοκήλη ενδέχεται να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές εάν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η σημαντικότερη επιπλοκή είναι η περίσφιξη της κήλης, η οποία συμβαίνει όταν το προβάλλον έντερο (ή άλλο όργανο) παγιδευτεί στη δίοδο της κήλης και δεν μπορεί να επιστρέψει πίσω στην κοιλιά (κήλη “μη ανατάξιμη”). Η περίσφιξη είναι επικίνδυνη διότι διακόπτεται η αιμάτωση του παγιδευμένου οργάνου, με κίνδυνο μόνιμης βλάβης ή νέκρωσης, και συχνά προκαλεί ειλεό (απόφραξη του εντέρου). Κλινικά, μια περισφιγμένη κήλη συνοδεύεται από έντονο πόνο, σκληρή επώδυνη διόγκωση που δεν ανατάσσεται, συχνά ναυτία/εμέτους, πυρετό, υπόταση και διακοπή αποβολής αερίων ή κοπράνων – κατάσταση που αποτελεί χειρουργικό επείγον. Γενικά, όσο περισσότερο παραμένει μια κήλη χωρίς αντιμετώπιση τόσο μεγαλώνει σε μέγεθος και δυσκολεύει τη μελλοντική αποκατάσταση, ενώ αυξάνεται διαρκώς και ο κίνδυνος περίσφιξης. Γι’ αυτό συνιστάται η έγκαιρη χειρουργική αποκατάσταση, ακόμη κι αν η κήλη δεν προκαλεί ισχυρά συμπτώματα, ώστε να προληφθούν τέτοιες επικίνδυνες επιπλοκές.

Η διάγνωση είναι κατά κύριο λόγο κλινική. Ο έμπειρος χειρουργός θα λάβει αρχικά ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό και θα προβεί σε προσεκτική κλινική εξέταση της περιοχής . Κατά την εξέταση, ο ασθενής συνήθως εξετάζεται σε όρθια θέση (ώστε η κήλη να προπίπτει με τη βαρύτητα) και καλείται να βήξει ή να σφίξει την κοιλιά του, για να διαπιστωθεί αν εμφανίζεται διόγκωση στη βουβωνική χώρα. Η ψηλάφηση από τον ειδικό χειρουργό θα αξιολογήσει το μέγεθος και το σημείο της κήλης, και θα αποκλείσει άλλες παθήσεις με παρόμοια εικόνα (όπως κιρσοκήλη, λιπώματα κ.λπ.) . Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κλινική εξέταση είναι επαρκής για τη διάγνωση. Εάν υπάρχει αμφιβολία ή χρειάζεται περισσότερη πληροφορία (π.χ. σε παχύσαρκους ασθενείς ή για προγραμματισμό επέμβασης), μπορεί να ζητηθεί ένα υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία, όμως αυτό δεν είναι απαραίτητο σε τυπικές περιπτώσεις.

Η οριστική θεραπεία της βουβωνοκήλης είναι η χειρουργική αποκατάσταση, δεδομένου ότι από μόνη της μια κήλη δεν κλείνει ποτέ και τείνει να επιδεινώνεται. Δεν υπάρχει φαρμακευτική ή συντηρητική αγωγή που να θεραπεύει την κήλη – οι ειδικές ζώνες/κηλεπίδεσμοι μπορούν ενδεχομένως να συγκρατήσουν προσωρινά μια μικρή κήλη, αλλά δεν αποτελούν λύση μακροπρόθεσμα. Στη σύγχρονη χειρουργική, η αποκατάσταση γίνεται με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές. Μία επιλογή είναι η λαπαροσκοπική επέμβαση κήλης, είτε με τεχνική TEP/TAPP είτε με ρομποτικά υποβοηθούμενη τεχνική, υπό γενική αναισθησία  . Αυτές οι μέθοδοι γίνονται μέσω μικρών τομών και η χρήση πλέγματος για την ενίσχυση του κοιλιακού τοιχώματος είναι στάνταρ, προσφέροντας άμεση αποκατάσταση με ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο  . Μια εναλλακτική, πρωτοποριακή μέθοδος που εφαρμόζει ο Δρ. Ζησιάδης είναι η μικροεπέμβαση αποκατάστασης με διπλό πλέγμα χωρίς γενική αναισθησία – δηλαδή με τοπική αναισθησία ή μέθη . Η μέθοδος αυτή (δείτε παρακάτω “Onstep”) δεν απαιτεί πλήρη νάρκωση και πραγματοποιείται με μια μικρή τομή, προσφέροντας σημαντικά οφέλη. Σε κάθε περίπτωση, ο χειρουργός θα εκτιμήσει εξατομικευμένα το μέγεθος και το είδος της κήλης σας και θα συστήσει την καταλληλότερη τεχνική αποκατάστασης. Η επέμβαση της κήλης θεωρείται ρουτίνα στη γενική χειρουργική – είναι σύντομη, ασφαλής και με άμεση λύση του προβλήματος, προλαμβάνοντας τις επικίνδυνες επιπλοκές.

Το Onstep είναι μια σύγχρονη χειρουργική τεχνική «μικροεπέμβασης» για την αποκατάσταση της βουβωνοκήλης, που χρησιμοποιεί δύο ειδικά πλέγματα. Αποτελεί μέθοδο εκλογής του Δρ. Ζησιάδη για πολλές κήλες, διότι είναι απλή, καλά ανεκτή από τον ασθενή και με εντυπωσιακά αποτελέσματα . Η διαδικασία έχει ως εξής: μέσω μικρής τομής, τοποθετείται ένα πλέγμα στο εσωτερικό στόμιο του βουβωνικού σωλήνα και ένα δεύτερο πλέγμα πιο επιφανειακά. Τα δύο πλέγματα «σφηνώνουν» μεταξύ τους και σταθεροποιούν οριστικά το αδύναμο σημείο, χωρίς την ανάγκη ραμμάτων (τα πλέγματα συγκρατούνται από την ίδια την ανατομία) . Η τεχνική Onstep πραγματοποιείται χωρίς γενική αναισθησία, παρά μόνο με τοπική αναισθησία (και μέθη, δηλαδή ήπια χαλάρωση) – έτσι αποφεύγουμε τους κινδύνους ή το άγχος μιας ολικής νάρκωσης, γεγονός πολύ σημαντικό σε ηλικιωμένους ή σε ασθενείς με αντενδείξεις για γενική αναισθησία . Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι εντυπωσιακά: δεν υπάρχει ουσιαστικά μετεγχειρητικός πόνος, ο κίνδυνος υποτροπής της κήλης είναι σχεδόν μηδενικός, ο ασθενής κινητοποιείται άμεσα και μπορεί να φύγει από την κλινική μέσα σε λίγες ώρες (one-day clinic) . Η ανάρρωση είναι τόσο ταχεία που συνήθως την επόμενη μέρα μπορεί να επιστρέψει στις συνήθεις δραστηριότητές του . Επιπλέον, το κόστος συνολικά μειώνεται, καθώς δεν απαιτείται παρατεταμένη νοσηλεία ή ακριβή αναισθησία . Συνοψίζοντας, η Onstep με διπλό πλέγμα είναι μια ανώδυνη, αναίμακτη και ασφαλής τεχνική αποκατάστασης βουβωνοκήλης, που όταν διενεργείται από ειδικά εκπαιδευμένο χειρουργό έχει μηδενικές σχεδόν επιπλοκές . Γι’ αυτό και θεωρείται στις μέρες μας από τις κορυφαίες μεθόδους αντιμετώπισης της κήλης.

Η μέθοδος Onstep ενδείκνυται για τη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών με βουβωνοκήλη, ακόμη και για εκείνους που παλαιότερα θεωρούνταν “υψηλού κινδύνου” για κήλη λόγω αναισθησιολογικών ζητημάτων. Ακριβώς επειδή δεν απαιτείται γενική αναισθησία, το Onstep έδωσε λύση σε ασθενείς που δεν μπορούσαν να υποβληθούν σε ολική νάρκωση (λόγω π.χ. σοβαρών καρδιοαναπνευστικών προβλημάτων ή μεγάλης ηλικίας) . Αν ο ασθενής φοβάται τη νάρκωση ή ο αναισθησιολόγος κρίνει ότι μια γενική αναισθησία ενέχει αυξημένο κίνδυνο, η επέμβαση μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία/μέθη, εξαλείφοντας αυτό το εμπόδιο . Σε πολύ λίγες περιπτώσεις, όπως όταν υπάρχει πολύ εκτεταμένη ή περίπλοκη κήλη, ο χειρουργός μπορεί να συστήσει άλλη τεχνική – όμως για τις περισσότερες βουβωνοκήλες το Onstep είναι κατάλληλο. Σημαντικό είναι ότι τα ποσοστά υποτροπής μετά από αποκατάσταση με διπλό πλέγμα είναι εξαιρετικά χαμηλά έως μηδαμινά . Αυτό σημαίνει ότι η κήλη σπάνια θα ξαναεμφανιστεί στο ίδιο σημείο. Ο γιατρός θα αξιολογήσει πάντως ατομικά την περίπτωση κάθε ασθενούς και θα συζητήσει μαζί σας όλες τις διαθέσιμες επιλογές, ώστε να επιλεγεί η καλύτερη τεχνική.

Εκτός από τη βουβωνοκήλη, υπάρχουν κι άλλες κήλες στην περιοχή της κοιλιάς:

• Ομφαλοκήλη: Κήλη που εμφανίζεται στον ομφαλό (αφαλό) ή πέριξ αυτού. Προκαλεί εξόγκωμα στον ομφαλό, ιδίως σε άτομα με χρόνια πίεση (π.χ. παχυσαρκία, εγκυμοσύνη) . Αντιμετωπίζεται επίσης χειρουργικά, συνήθως με τοποθέτηση πλέγματος, με ανοικτή ή λαπαροσκοπική μέθοδο ανάλογα το μέγεθος.
• Μετεγχειρητική κήλη (κήλη κοιλιακής χώρας/επιγαστρική): Προβάλλει σε σημείο προηγούμενης χειρουργικής τομής στην κοιλιά (λόγω αδυναμίας ουλής). Αντιμετώπιση με χειρουργική σύγκλειση του χάσματος και ενίσχυση με πλέγμα, συχνά λαπαροσκοπικά  .
• Μηροκήλη: Κήλη χαμηλά, στο άνω μέρος του μηρού (συχνότερη στις γυναίκες), όπου ενδοκοιλιακό περιεχόμενο περνά μέσω του μηριαίου δακτυλίου. Χρήζει χειρουργικής αποκατάστασης λόγω αυξημένου κινδύνου περίσφιξης.
• Διαφραγματοκήλη: Πρόκειται για κήλη στο άνω μέρος του στομάχου, όπου τμήμα του στομάχου ανεβαίνει προς το θώρακα μέσω διαταραχής στο διάφραγμα (γνωστή και ως κήλη του οισοφαγικού τρήματος). Προκαλεί συμπτώματα παλινδρόμησης (καούρες κλπ) και αντιμετωπίζεται χειρουργικά (π.χ. λαπαροσκοπική θολοπλαστική Nissen).
• Κήλη αθλητών (αθλητική ηβαλγία): Δεν είναι πραγματική κήλη με οπή, αλλά σύνδρομο χρόνιου πόνου στη βουβωνική χώρα λόγω τραυματισμού των μυών/τενόντων – συχνό σε αθλητές. Αν δεν βελτιωθεί συντηρητικά, αντιμετωπίζεται χειρουργικά με ενίσχυση του κοιλιακού τοιχώματος.
• Σπάνιες κήλες: Όπως η κήλη Spiegel (στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα) κ.ά., που επίσης απαιτούν εξειδικευμένη χειρουργική διόρθωση.

Ο Δρ. Ζησιάδης έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στις κήλες – διαθέτει μάλιστα βράβευση ως “Master Surgeon” στη χειρουργική κηλών. Είναι εκπαιδευμένος σε όλες τις σύγχρονες τεχνικές αποκατάστασης (λαπαροσκοπικές, ανοικτές, με ειδικά πλέγματα κ.λπ.) και θα επιλέξει την ιδανική προσέγγιση ώστε να επιδιορθωθεί μόνιμα η κήλη σας με τη μικρότερη ταλαιπωρία.

Η κιρσοκήλη και η υδροκήλη είναι δύο παθήσεις που αφορούν το όσχεο (τους όρχεις) και συχνά συγχέονται με τις κήλες λόγω εντοπισμού, αν και δεν είναι πραγματικές κήλες. Η κιρσοκήλη είναι η διαπλάτυνση (κιρσοειδής διεύρυνση) των φλεβών μέσα στο όσχεο, συνήθως στην αριστερή πλευρά. Οι διογκωμένες αυτές φλέβες μπορεί να προκαλούν αίσθημα βάρους, πόνο ή προβλήματα γονιμότητας στους άνδρες. Η θεραπεία της κιρσοκήλης είναι χειρουργική αποκατάσταση των φλεβών – γίνεται είτε με μια μικρή ανοιχτή τομή υψηλά στο όσχεο, είτε συχνά λαπαροσκοπικά, όπου ο χειρουργός δένει (απολινώνει) τις προβληματικές φλέβες, αποκαθιστώντας τη φυσιολογική ροή του αίματος. Η υδροκήλη από την άλλη, είναι η συγκέντρωση υγρού γύρω από τον όρχι (μέσα στο όσχεο), που οδηγεί σε ανώδυνη διόγκωση (σαν “φούσκωμα”) του ενός ή και των δύο όρχεων. Αν η υδροκήλη είναι μεγάλη ή ενοχλεί, αντιμετωπίζεται με μια απλή επέμβαση που λέγεται υδροκηλεκτομή, κατά την οποία αφαιρείται ή αναστρέφεται ο σάκος που περιέχει το υγρό ώστε να μη ξαναγεμίσει. Και οι δύο αυτές επεμβάσεις (κιρσοκήλης και υδροκήλης) είναι σύντομες και πραγματοποιούνται με τοπική ή περιοχική αναισθησία συνήθως, με ταχεία ανάρρωση. Ο Δρ. Ζησιάδης, ως γενικός χειρουργός κοιλιακών και ουρογεννητικών κηλών, έχει την εμπειρία να αντιμετωπίζει και τέτοια περιστατικά σε συνεργασία όπου χρειάζεται και με ουρολόγο.

Οι αιμορροΐδες μπορεί να είναι εσωτερικές (μέσα στο πρωκτικό κανάλι) ή εξωτερικές (κάτω από το δέρμα γύρω από τον πρωκτό). Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο και το βαθμό των αιμορροΐδων: συχνά παρουσιάζεται αίμα κατά την κένωση – είτε στα κόπρανα είτε στο χαρτί υγείας (το αίμα είναι ζωηρό κόκκινο) . Επίσης, μπορεί να υπάρχει τοπικός ερεθισμός και φαγούρα (κνησμός) στον πρωκτό, αίσθημα υγρασίας ή εκκρίσεων . Οι εξωτερικές αιμορροΐδες όταν θρομβωθούν (δηλαδή σχηματιστεί θρόμβος αίματος μέσα σε αυτές) προκαλούν έντονο πόνο και πρήξιμο σαν σκληρό εξόγκωμα στην άκρη του πρωκτού . Οι εσωτερικές αιμορροΐδες συνήθως δεν πονούν πολύ, αλλά αιμορραγούν ευκολότερα και μπορεί να προπίπτουν προς τα έξω. Ανάλογα με το πόσο προπίπτουν, οι εσωτερικές αιμορροΐδες ταξινομούνται σε 4 βαθμούς: στον 1ο βαθμό δεν εξέχουν καθόλου (μόνο αιμορραγία), στον 2ο βγαίνουν λίγο κατά την κένωση αλλά μπαίνουν πάλι μέσα μόνες τους, στον 3ο χρειάζεται ο ασθενής να τις σπρώξει μέσα μετά την κένωση, και στον 4ο μένουν μόνιμα έξω (είναι οι πιο σοβαρές) . Γενικά, τα συμπτώματα μπορεί να διαρκούν μερικές μέρες σε μια οξεία φάση ή να είναι χρόνια επαναλαμβανόμενα. Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποια συμπτώματα αιμορροΐδων μοιάζουν με άλλες παθήσεις (π.χ. αιμορραγία μπορεί να οφείλεται και σε πολύποδα ή καρκίνο εντέρου), γι’ αυτό πάντα ο επίμονος πρωκτικός πόνος ή η αιμορραγία πρέπει να αξιολογούνται από γιατρό.

Αν εμφανίζετε συμπτώματα όπως τα παραπάνω, είναι σημαντικό να επισκεφθείτε έναν ειδικό χειρουργό–πρωκτολόγο. Ο γιατρός θα πάρει το ιστορικό σας και θα κάνει μια προσεκτική κλινική εξέταση της περιοχής . Η εξέταση περιλαμβάνει συνήθως έλεγχο γύρω από τον πρωκτό και δακτυλική εξέταση του ορθού (με γάντι) για να εκτιμηθεί η εσωτερική κατάσταση. Ενδέχεται επίσης να χρησιμοποιηθεί ένα μικρό πρωκτοσκόπιο (σωληνάκι με φακό) για να δει καλύτερα τις εσωτερικές αιμορροΐδες. Επειδή, όπως αναφέρθηκε, η αιμορραγία από τον πρωκτό μπορεί να προέρχεται κι από άλλες αιτίες, ο χειρουργός πιθανώς θα συστήσει και μια κολονοσκόπηση (ενδοσκόπηση παχέος εντέρου) – ειδικά αν είστε άνω των 50 ετών ή υπάρχουν ύποπτα σημεία – ώστε να αποκλειστεί κάποια σοβαρότερη πάθηση (π.χ. πολύποδες ή καρκίνος)  . Με αυτά τα βήματα, θα τεθεί σαφής διάγνωση και θα σχεδιαστεί η κατάλληλη αντιμετώπιση.

Η πρόληψη και η συντηρητική αντιμετώπιση των αιμορροΐδων στηρίζεται κυρίως σε αλλαγές στον τρόπο ζωής και στη διατροφή: Το σημαντικότερο είναι να αποφεύγετε τη δυσκοιλιότητα και το σφίξιμο κατά την κένωση. Γι’ αυτό συνιστάται μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες – τρώτε καθημερινά λαχανικά, φρούτα (ιδίως με τη φλούδα όταν γίνεται, π.χ. σταφύλια, μήλα), όσπρια και δημητριακά ολικής άλεσης . Πίνετε αρκετό νερό (τουλάχιστον 1,5-2 λίτρα την ημέρα) ώστε να διατηρείτε τα κόπρανα μαλακά. Αποφύγετε, αντίθετα, τροφές που ερεθίζουν το έντερο ή επιδεινώνουν τη δυσκοιλιότητα: π.χ. πολύ πικάντικα καρυκεύματα, αλκοόλ, καφεΐνη, και τροφές που παραδοσιακά θεωρούνται “βαριές” για το έντερο (π.χ. πολύ λίπος, τηγανητά). Επίσης καλό είναι να περιορίσετε ουσίες όπως το κρεμμύδι και το σκόρδο, τα οποία σε κάποιους προκαλούν έξαρση των αιμορροΐδων . Αποφύγετε την παρατεταμένη ορθοστασία ή καθιστική ζωή – η άσκηση και η διατήρηση φυσιολογικού βάρους βοηθούν πολύ. Μην κάθεστε πολλή ώρα στην τουαλέτα και μην σπρώχνετε έντονα (μην διαβάζετε με τις ώρες στην τουαλέτα!). Αν αισθανθείτε ανάγκη για κένωση, πηγαίνετε άμεσα – μην αναβάλλετε συνεχώς, γιατί επιδεινώνεται η δυσκοιλιότητα. Για ανακούφιση από ήπια συμπτώματα μπορείτε να κάνετε καθιστά μπάνια σε χλιαρό νερό (να κάθεστε σε λεκάνη με νερό 10-15 λεπτά) που καταπραΰνουν τον πόνο και τον κνησμό, καθώς και να χρησιμοποιήσετε τοπικά κάποια αλοιφή ή υπόθετα για αιμορροΐδες (σε συμβουλή του γιατρού ή φαρμακοποιού). Αυτά τα μέτρα μπορούν να κρατήσουν τις αιμορροΐδες σε ύφεση και να αποτρέψουν νέες κρίσεις.

Όταν οι αιμορροΐδες είναι προχωρημένου βαθμού ή οι συντηρητικές μέθοδοι δεν αποδίδουν, υπάρχει πλέον η δυνατότητα ανώδυνης και ελάχιστα επεμβατικής θεραπείας. Σήμερα διαθέτουμε σύγχρονες τεχνικές που αντικαθιστούν την παλιά, επώδυνη “κλασική” αιμορροϊδεκτομή. Στον Δρ. Ζησιάδη εφαρμόζονται:

• Laser αιμορροϊδοπλαστική (LHP): Πρόκειται για θεραπεία με λέιζερ, ιδανική για αιμορροΐδες 2ου–4ου βαθμού. Γίνεται χωρίς χειρουργικές τομές: μια ίνα laser εισάγεται μέσα στην αιμορροΐδα και την συρρικνώνει εκ των έσω. Η μέθοδος LHP είναι ανώδυνη, αναίμακτη και πολύ γρήγορη – διαρκεί περίπου 15 λεπτά με ήπια μέθη (όχι γενική αναισθησία) . Δεν απαιτούνται ράμματα και ο ασθενής φεύγει αυθημερόν. Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου αυτής (ελάχιστο τραύμα, καθόλου πόνος, άμεση αποκατάσταση) την κατατάσσουν στις κορυφαίες επιλογές παγκοσμίως για την αντιμετώπιση των αιμορροΐδων  . Πολλοί ασθενείς εκπλήσσονται ευχάριστα που “την επόμενη μέρα ήταν στη δουλειά τους” μετά από θεραπεία με laser.
• Μέθοδος HAL-RAR: Αυτή είναι μια ανώδυνη μέθοδος με υπερήχους, όπου ο χειρουργός μέσω ενός ειδικού πρωκτοσκοπίου εντοπίζει με υπέρηχο τις αιμορροϊδικές αρτηρίες και τις δένει (Ligature) με ράμματα, διακόπτοντας την παροχή αίματος στις αιμορροΐδες. Έτσι οι αιμορροΐδες συρρικνώνονται. Παράλληλα, αν υπάρχει πρόπτωση, γίνεται και ανάρτηση των ιστών (RAR). Ούτε εδώ γίνονται τομές και η διαδικασία είναι σχετικά σύντομη και ανώδυνη. Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει γρήγορα στις δραστηριότητές του, επίσης χωρίς νοσηλεία.
• Κλασική αιμορροϊδεκτομή: Σε πολύ προχωρημένες ή σύνθετες περιπτώσεις, ή αν συνυπάρχουν δερματικά έξω αιμορροϊδικά στοιχεία (skin tags) που πρέπει να αφαιρεθούν, μπορεί να γίνει η συμβατική χειρουργική αφαίρεση των αιμορροΐδων. Αυτή σήμερα εφαρμόζεται σπανιότερα χάρη στις παραπάνω μεθόδους. Ωστόσο, όταν απαιτείται, ο χειρουργός θα την εκτελέσει με σύγχρονες τεχνικές αναλγησίας για να είναι όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη η μετεγχειρητική περίοδος.

Ο Δρ. Ζησιάδης έχει εξειδίκευση στην Προκτολογία από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου , επομένως είναι σε θέση να προσφέρει όλες τις νεότερες θεραπείες για τις αιμορροΐδες. Σε συνεργασία με τον ασθενή, θα επιλέξει την ενδεδειγμένη μέθοδο. Στόχος είναι πάντα η οριστική λύση στο πρόβλημα, με τη μικρότερη δυνατή ενόχληση. Πολλοί ασθενείς εκπλήσσονται από το πόσο γρήγορη και ανώδυνη μπορεί να είναι πλέον η θεραπεία των αιμορροΐδων – η εποχή που οι χειρουργικές θεραπείες τρομοκρατούσαν τους ασθενείς έχει περάσει!

Η κύστη κόκκυγα (ή “τριχοφωλεακό συρίγγιο”) είναι μια χρόνια φλεγμονή που εμφανίζεται στην περιοχή του κόκκυγα (στον γλουτιαίο αύλακα, λίγο πάνω από τον πρωκτό). Προκαλείται από είσφρυση τριχών κάτω από το δέρμα – οι τρίχες λειτουργούν ως ξένο σώμα, δημιουργώντας κύστη ή απόστημα. Συχνότερα εμφανίζεται σε νέους άνδρες 16-40 ετών, ειδικά αν έχουν έντονη τριχοφυΐα στην περιοχή . Εκδηλώνεται με πόνο, οίδημα, κοκκινίλα στην περιοχή πάνω από τους γλουτούς, και πολλές φορές τρέχει υγρό ή πύον από μικρά στόμια (τρυπούλες). Η κλασική αντιμετώπιση στο παρελθόν ήταν η χειρουργική εκτομή της κύστης με νυστέρι και η παραμονή μιας ανοιχτής πληγής που χρειαζόταν καθημερινές αλλαγές επί εβδομάδες. Σήμερα όμως, η θεραπεία έχει γίνει πολύ πιο απλή και ανώδυνη χάρη στη χρήση της τεχνολογίας laser. Ο Δρ. Ζησιάδης εφαρμόζει ενδοσκοπική θεραπεία με laser (τεχνική SiLaC): μέσω μιας πολύ μικρής οπής, εισάγεται μια ίνα laser μέσα στη κύστη και εξαχνώνει (καυτηριάζει) από μέσα όλες τις φλεγμονώδεις εστίες . Δεν απαιτείται μεγάλη τομή – ουσιαστικά καθαρίζεται το εσωτερικό της κύστης και καταστρέφονται οι τριχοφολάδες με τη θερμική ενέργεια. Η μέθοδος αυτή είναι η πιο σύγχρονη, αναίμακτη και ανώδυνη θεραπεία, με εξαιρετικά αποτελέσματα στην επούλωση και ελάχιστες υποτροπές . Η διάρκεια της επέμβασης είναι πολύ σύντομη (μόλις ~15 λεπτά)  και γίνεται με τοπική αναισθησία ή ήπια μέθη. Τα πλεονεκτήματα για τον ασθενή είναι: ελάχιστος πόνος μετεγχειρητικά, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα (πολύ μικρό σημάδι) και ταχύτατη αποθεραπεία . Συχνά οι ασθενείς επιστρέφουν στην εργασία τους σε 1-2 ημέρες. Συγκριτικά με το παραδοσιακό χειρουργείο, η laser θεραπεία έχει σαφώς πιο ομαλή ανάρρωση (δεν χρειάζονται καθημερινοί καθαρισμοί βαθιάς πληγής). Σε περίπλοκες περιπτώσεις με εκτεταμένες διακλαδώσεις, ο χειρουργός ίσως συνδυάσει και μικρές τομές για καθαρισμό, αλλά και πάλι η χρήση laser βελτιώνει θεαματικά την επούλωση. Συνοψίζοντας, η κύστη κόκκυγα πλέον μπορεί να θεραπευτεί οριστικά, γρήγορα και χωρίς πόνο – κάτι που δίνει ανάσα σε πολλούς νέους ανθρώπους που ταλαιπωρούνται από αυτήν. «Ανώδυνα – Αναίμακτα – Ασφαλή» είναι το τρίπτυχο αυτής της θεραπείας.

Η ραγάδα δακτυλίου είναι μια μικρή σχισμή (σκίσιμο) στο δέρμα ή τον βλεννογόνο του πρωκτού, η οποία προκαλεί έντονο πόνο κατά τη διάρκεια και μετά την κένωση, καθώς και τσίμπημα ή κάψιμο. Συχνά συνοδεύεται από ελαφρά αιμορραγία (λίγο αίμα στο χαρτί). Βασική αιτία είναι η δίοδος πολύ σκληρών κοπράνων (λόγω δυσκοιλιότητας) που τραυματίζουν τον πρωκτό, αλλά και ένας υπερτονικός σφιγκτήρας (έντονος σπασμός μυών) που δυσκολεύει την επούλωση. Οι περισσότερες οξείες ραγάδες αντιμετωπίζονται συντηρητικά: με μαλάκυνση των κοπράνων (δίαιτα με φυτικές ίνες, νερό ή και ήπια καθαρτικά), ζεστά μπάνια καθιστά, και εφαρμογή τοπικών αλοιφών που χαλαρώνουν τον σφιγκτήρα (π.χ. νιτρογλυκερίνη ή αναστολείς ασβεστίου σε μορφή κρέμας). Αν η ραγάδα γίνει χρόνια (δεν κλείνει για μήνες) και δημιουργηθεί και μια δερματική πτυχή (φυμάτιο) δίπλα, τότε ίσως χρειαστεί μικρή επέμβαση: είτε ένεση Botox στον σφιγκτήρα για να χαλαρώσει, είτε μια πλάγια έσω σφιγκτηροτομή (χαλάρωση του μυός με μια μικρή τομή). Αυτές οι επεμβάσεις έχουν πολύ υψηλά ποσοστά ίασης και οριστικής απαλλαγής από τον πόνο. Ο Δρ. Ζησιάδης, ως εξειδικευμένος στη χειρουργική πρωκτού, θα σας καθοδηγήσει στο ποια επιλογή είναι καλύτερη για εσάς.

Το περιεδρικό απόστημα είναι μια οξεία συλλογή πύου κοντά στον πρωκτό, που προκαλείται συνήθως από μόλυνση σε έναν από τους μικρούς αδένες του πρωκτού. Προκαλεί έντονο, συνεχή πόνο στην περιοχή, πρήξιμο, ερυθρότητα και συχνά πυρετό. Αποτελεί επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση χειρουργική παροχέτευση (να γίνει τομή για να βγει το πύον και να καθαρίσει η περιοχή), ώστε να ανακουφιστεί ο ασθενής και να μην επεκταθεί η μόλυνση. Το περιεδρικό συρίγγιο είναι μια χρόνια επικοινωνία (ένα μικρό τούνελ) που σχηματίζεται μεταξύ του εσωτερικού του πρωκτού και του δέρματος δίπλα στον πρωκτό, συνήθως μετά από ένα απόστημα που παροχετεύτηκε. Το συρίγγιο παρουσιάζει συνεχή έκκριση υγρού ή πύου από ένα εξωτερικό στόμιο δίπλα στον πρωκτό και μπορεί να προκαλεί ερεθισμό. Η θεραπεία του περιεδρικού συριγγίου είναι κατά βάση χειρουργική – είτε με μια απλή επέμβαση για τα επιφανειακά συρίγγια (fistulotomy – διάνοιξη), είτε με ειδικές τεχνικές για τα πιο βαθιά (τοποθέτηση seton, advancement flap, ή χρήση laser FiLaC, ανάλογα με την περίπτωση). Στόχος είναι να θεραπευθεί το συρίγγιο χωρίς να προκληθεί βλάβη στον σφιγκτήρα του πρωκτού. Ο Δρ. Ζησιάδης μπορεί να διαχειριστεί τέτοια δύσκολα περιστατικά, εφαρμόζοντας την ενδεδειγμένη τεχνική κατά περίπτωση, εξασφαλίζοντας την ίαση της μόλυνσης και τη διατήρηση της λειτουργικότητας του πρωκτού.

Όχι απαραίτητα. Το αίμα στα κόπρανα ή στο χαρτί μπορεί να οφείλεται σε αιμορροΐδες (που είναι και η πιο συχνή αιτία φωτεινού κόκκινου αίματος), όμως μπορεί να οφείλεται και σε άλλες καταστάσεις: π.χ. μια ραγάδα πρωκτού, πολύποδες ή φλεγμονώδη πάθηση του εντέρου, ακόμη και κάποιος όγκος στο παχύ έντερο. Γι’ αυτό δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε δεδομένο ότι “είναι απλώς αιμορροΐδες” χωρίς εξέταση. Εάν δείτε αίμα, ιδιαίτερα αν είστε πάνω από 45-50 ετών ή αν το αίμα είναι ανάμεικτο με τα κόπρανα, πρέπει να σας αξιολογήσει γιατρός και πιθανώς να κάνετε και προληπτική κολονοσκόπηση. Ευτυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις νεότερων ατόμων το αίμα προέρχεται από καλοήθεις αιτίες (αιμορροΐδες ή ραγάδες) που αντιμετωπίζονται εύκολα. Ωστόσο ο μόνος τρόπος να είστε σίγουροι είναι ο ενδελεχής έλεγχος. Ο Δρ. Ζησιάδης θα σας κατευθύνει στις απαραίτητες εξετάσεις, ώστε να τεθεί η σωστή διάγνωση.

Η χολολιθίαση είναι η παρουσία λίθων (πέτρες) στη χοληδόχο κύστη. Αν και μικρές, αυτές οι πέτρες μπορεί να προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα: κωλικό του χοληφόρου (έντονος πόνος στο δεξί άνω μέρος της κοιλιάς και στην πλάτη, όταν μια πέτρα προσωρινά φράξει τον πόρο), χολοκυστίτιδα (φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, με πόνο, πυρετό, εμετούς), ή επιπλοκές όπως αποφρακτικός ίκτερος και παγκρεατίτιδα αν μια πέτρα μετακινηθεί και μπλοκάρει τον κοινό χοληδόχο πόρο. Εάν έχετε συμπτώματα (πόνους) από πέτρες στη χολή, η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης (χολοκυστεκτομή). Η επέμβαση αυτή γίνεται πλέον λαπαροσκοπικά σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις . Είναι μια από τις πιο συχνές λαπαροσκοπικές επεμβάσεις: με 3-4 μικρές τομές, η χοληδόχος αφαιρείται με ασφάλεια και ο ασθενής συχνά παίρνει εξιτήριο την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Χωρίς χοληδόχο κύστη, ο οργανισμός λειτουργεί κανονικά (η χολή ρέει κατευθείαν από το ήπαρ στο έντερο), οπότε δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι περιορισμοί μετέπειτα. Αν δεν αφαιρεθούν οι πέτρες, υπάρχει κίνδυνος υποτροπών των επώδυνων επεισοδίων και σοβαρών επιπλοκών (ειδικά η παγκρεατίτιδα μπορεί να γίνει επικίνδυνη). Επομένως, συνιστάται η χειρουργική αντιμετώπιση εφόσον έχουν παρουσιαστεί συμπτώματα ή επιπλοκές.

Οξεία χολοκυστίτιδα ονομάζουμε την φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, συνήθως λόγω απόφραξης του κυστικού πόρου από κάποια πέτρα. Εκδηλώνεται με συνεχή πόνο στο δεξί άνω τεταρτημόριο της κοιλιάς, πυρετό, ναυτία και ευαισθησία. Αποτελεί επείγουσα κατάσταση που αντιμετωπίζεται αρχικά με νοσηλεία, χορήγηση αντιβιοτικών και υγρών, και μόλις σταθεροποιηθεί ο ασθενής, συστήνεται επείγουσα χολοκυστεκτομή (ιδανικά λαπαροσκοπική μέσα στις πρώτες ημέρες) ώστε να αφαιρεθεί η φλεγμονώδης χοληδόχος και να μην υποτροπιάσει η λοίμωξη. Χρόνια χολοκυστίτιδα μπορεί να συμβαίνει σε άτομα με επαναλαμβανόμενους κωλικούς – και αυτή θεραπεύεται με εκλεκτική χολοκυστεκτομή.

Ειλεός σημαίνει ότι το λεπτό ή παχύ έντερο έχει αποφραχθεί – είτε μηχανικά (π.χ. από κάποια απόφραξη όπως ένα στενωμένο σημείο, μια συστροφή εντέρου, μια περίσφιγξη κήλης) είτε λειτουργικά (παράλυση του εντέρου). Το αποτέλεσμα είναι η συγκέντρωση τροφών και υγρών πάνω από το σημείο της απόφραξης, που οδηγεί σε έντονους κωλικούς πόνους, φούσκωμα, εμέτους, και αδυναμία αποβολής αερίων/κοπράνων. Αν δεν λυθεί, ο ειλεός μπορεί να προκαλέσει ισχαιμία (νέκρωση) του εντέρου. Μια συχνή αιτία μηχανικού ειλεού είναι οι ενδοκοιλιακές συμφύσεις – δηλαδή “συγκολλήσεις” ινώδους ιστού που δημιουργούνται μέσα στην κοιλιά συνήθως μετά από προηγούμενες επεμβάσεις (μετεγχειρητικές ουλές εσωτερικά). Οι συμφύσεις μπορεί να παγιδέψουν έλικες του εντέρου προκαλώντας απόφραξη. Ο χειρισμός ενός ειλεού εξαρτάται από την αιτία: κάποιες φορές αντιμετωπίζεται συντηρητικά (π.χ. ρινογαστρικός σωλήνας, διαλύματα) αν πιστεύουμε ότι θα λυθεί μόνος του, όμως συχνά απαιτεί εγχείρηση για λύση της απόφραξης. Ο Δρ. Ζησιάδης έχει εμπειρία σε επεμβάσεις αποκατάστασης ειλεού και λύσης συμφύσεων, συνήθως με ανοικτή χειρουργική επειδή πρόκειται για επείγουσες καταστάσεις ή πολύπλοκες. Μετά την επέμβαση, θα λάβετε και οδηγίες για την αποφυγή επανεμφάνισης (αν είναι δυνατόν) ή για το πώς να κινηθείτε μελλοντικά.

Τα εκκολπώματα είναι μικρά “σακουλάκια” – προπτώσεις του τοιχώματος – που δημιουργούνται συνήθως στο παχύ έντερο (κυρίως στο σιγμοειδές). Είναι πολύ συχνά σε άτομα μέσης και τρίτης ηλικίας. Όταν κάποιο από αυτά φλεγμαίνει ή μολύνεται, μιλάμε για εκκολπωματίτιδα. Προκαλεί πόνο (συνήθως στο αριστερό κάτω μέρος της κοιλιάς), πυρετό, ενδεχομένως αλλαγές στις κενώσεις (διάρροια ή δυσκοιλιότητα) και γενική κακουχία. Η απλή εκκολπωματίτιδα αντιμετωπίζεται συντηρητικά με αντιβίωση, υδρίαση και ξεκούραση του εντέρου (υγρά, ελαφρά δίαιτα). Σε βαρύτερες περιπτώσεις μπορεί να σχηματιστεί απόστημα ή να υπάρξει διάτρηση – τότε ίσως χρειαστεί χειρουργείο επειγόντως. Επίσης, αν κάποιος έχει επανειλημμένες κρίσεις εκκολπωματίτιδας, συνίσταται προγραμματισμένα χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος (σιγμοειδεκτομή) για να απαλλαγεί από το πρόβλημα. Αυτή γίνεται λαπαροσκοπικά στις περισσότερες περιπτώσεις και είναι πολύ αποτελεσματική.

Η κύστη κόκκυγα (ή “τριχοφωλεακό συρίγγιο”) είναι μια χρόνια φλεγμονή που εμφανίζεται στην περιοχή του κόκκυγα (στον γλουτιαίο αύλακα, λίγο πάνω από τον πρωκτό). Προκαλείται από είσφρυση τριχών κάτω από το δέρμα – οι τρίχες λειτουργούν ως ξένο σώμα, δημιουργώντας κύστη ή απόστημα. Συχνότερα εμφανίζεται σε νέους άνδρες 16-40 ετών, ειδικά αν έχουν έντονη τριχοφυΐα στην περιοχή . Εκδηλώνεται με πόνο, οίδημα, κοκκινίλα στην περιοχή πάνω από τους γλουτούς, και πολλές φορές τρέχει υγρό ή πύον από μικρά στόμια (τρυπούλες). Η κλασική αντιμετώπιση στο παρελθόν ήταν η χειρουργική εκτομή της κύστης με νυστέρι και η παραμονή μιας ανοιχτής πληγής που χρειαζόταν καθημερινές αλλαγές επί εβδομάδες. Σήμερα όμως, η θεραπεία έχει γίνει πολύ πιο απλή και ανώδυνη χάρη στη χρήση της τεχνολογίας laser. Ο Δρ. Ζησιάδης εφαρμόζει ενδοσκοπική θεραπεία με laser (τεχνική SiLaC): μέσω μιας πολύ μικρής οπής, εισάγεται μια ίνα laser μέσα στη κύστη και εξαχνώνει (καυτηριάζει) από μέσα όλες τις φλεγμονώδεις εστίες . Δεν απαιτείται μεγάλη τομή – ουσιαστικά καθαρίζεται το εσωτερικό της κύστης και καταστρέφονται οι τριχοφολάδες με τη θερμική ενέργεια. Η μέθοδος αυτή είναι η πιο σύγχρονη, αναίμακτη και ανώδυνη θεραπεία, με εξαιρετικά αποτελέσματα στην επούλωση και ελάχιστες υποτροπές . Η διάρκεια της επέμβασης είναι πολύ σύντομη (μόλις ~15 λεπτά)  και γίνεται με τοπική αναισθησία ή ήπια μέθη. Τα πλεονεκτήματα για τον ασθενή είναι: ελάχιστος πόνος μετεγχειρητικά, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα (πολύ μικρό σημάδι) και ταχύτατη αποθεραπεία . Συχνά οι ασθενείς επιστρέφουν στην εργασία τους σε 1-2 ημέρες. Συγκριτικά με το παραδοσιακό χειρουργείο, η laser θεραπεία έχει σαφώς πιο ομαλή ανάρρωση (δεν χρειάζονται καθημερινοί καθαρισμοί βαθιάς πληγής). Σε περίπλοκες περιπτώσεις με εκτεταμένες διακλαδώσεις, ο χειρουργός ίσως συνδυάσει και μικρές τομές για καθαρισμό, αλλά και πάλι η χρήση laser βελτιώνει θεαματικά την επούλωση. Συνοψίζοντας, η κύστη κόκκυγα πλέον μπορεί να θεραπευτεί οριστικά, γρήγορα και χωρίς πόνο – κάτι που δίνει ανάσα σε πολλούς νέους ανθρώπους που ταλαιπωρούνται από αυτήν. «Ανώδυνα – Αναίμακτα – Ασφαλή» είναι το τρίπτυχο αυτής της θεραπείας.

Οι πολύποδες παχέος εντέρου είναι μικρές ανώμαλες προσεκβολές (σαν “κρεατάκια”) στον εσωτερικό χιτώνα του εντέρου. Οι περισσότεροι πολύποδες είναι καλοήθεις από τη φύση τους, ωστόσο έχουν τη δυνατότητα με τα χρόνια να μετατραπούν σε δυσπλαστικοί ή καρκινικούς. Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου συνήθως ξεκινά από μικρούς καλοήθεις πολύποδες που προοδευτικά μεγαλώνουν και εξαλλάσσονται . Γι’ αυτό, όταν εντοπίζονται πολύποδες σε μια κολονοσκόπηση, ο γιατρός είτε τους αφαιρεί επιτόπου (πολυπεκτομή με βρόγχο) είτε, αν είναι μεγάλοι/δύσκολοι, λαμβάνει βιοψίες και μπορεί να συστήσει χειρουργική αφαίρεση τμήματος εντέρου που περιέχει τον πολύποδα. Δεν πρέπει να αμελείται η παρακολούθηση των πολυπόδων. Οι καλοήθεις πολύποδες, μόλις αφαιρεθούν ενδοσκοπικά, δεν προκαλούν άλλο θέμα – απλώς χρειάζεται να κάνετε επανελέγχους με κολονοσκόπηση σε κάποια χρόνια. Αν όμως αφεθούν, υπάρχει ο κίνδυνος αργότερα να εξελιχθούν σε καρκίνο. Συνεπώς, η αφαίρεσή τους είναι κυριολεκτικά ένα μέτρο πρόληψης του καρκίνου. Ο Δρ. Ζησιάδης ως γενικός χειρουργός αναλαμβάνει τις περιπτώσεις πολυπόδων που δεν μπορούν να αφαιρεθούν ενδοσκοπικά – π.χ. πολύ μεγάλων ή ύποπτων πολυπόδων – μέσω τμηματικής κολεκτομής (συνήθως λαπαροσκοπικά). Αυτό όμως χρειάζεται σε λίγες περιπτώσεις· στη συντριπτική πλειονότητα, η συνεργασία του χειρουργού με τον γαστρεντερολόγο διασφαλίζει ότι όλοι οι πολύποδες αφαιρούνται και ελέγχονται έγκαιρα.

Η ΓΟΠ είναι η παλινδρόμηση οξέων του στομάχου προς τον οισοφάγο, λόγω χαλάρωσης του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Προκαλεί συμπτώματα όπως καούρες (καυστικός πόνος στο στήθος), όξινες αναγωγές στο στόμα, βήχα ή βραχνάδα (ιδίως τη νύχτα). Αρχικά αντιμετωπίζεται με αλλαγές στον τρόπο ζωής (αποφυγή λιπαρών, καφέ, σοκολάτας, αλκοόλ, χάσιμο βάρους, ύπνος με ανυψωμένο κεφάλι) και φάρμακα (αντιόξινα, αναστολείς αντλίας πρωτονίων). Αν όμως τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή δεν ανταποκρίνονται, εξετάζεται η χειρουργική λύση: η λαπαροσκοπική θολοπλαστική Nissen, όπου ο ανώτερος στόμαχος τυλίγεται σαν “μανίκι” γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο, δημιουργώντας έναν νέο στενό σφιγκτήρα που αποτρέπει την παλινδρόμηση  . Η επέμβαση είναι ελάχιστα επεμβατική και έχει πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας στην εξάλειψη των συμπτωμάτων ΓΟΠ, μειώνοντας ή εξαλείφοντας την ανάγκη για δια βίου φάρμακα. Ο Δρ. Ζησιάδης, εκπαιδευμένος στις λαπαροσκοπικές επεμβάσεις ανώτερου πεπτικού, μπορεί να σας βοηθήσει να αξιολογήσετε αν είστε υποψήφιος για θολοπλαστική και να την πραγματοποιήσει με ασφάλεια αν απαιτείται.

Ο οισοφάγος Barrett είναι μια κατάσταση όπου, λόγω χρόνιας παλινδρόμησης οξέος, το φυσιολογικό επιθήλιο του κατώτερου οισοφάγου αντικαθίσταται από επιθήλιο παρόμοιο με του εντέρου. Θεωρείται προκαρκινική κατάσταση, διότι αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης αδενοκαρκινώματος οισοφάγου. Δεν δίνει συμπτώματα πέρα από αυτά της ΓΟΠ, αλλά διαγιγνώσκεται με ενδοσκόπηση (γαστροσκόπηση) και βιοψίες. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει επιθετική θεραπεία της παλινδρόμησης (φάρμακα, χειρουργείο όπως η θολοπλαστική) και σε κάποιες περιπτώσεις ενδοσκοπική θεραπεία (π.χ. ραδιοσυχνότητες RFA) για να εξαλειφθεί ο Barrett ιστός. Ο Δρ. Ζησιάδης μπορεί να σας συμβουλεύσει κατάλληλα και να συνεργαστεί με γαστρεντερολόγο για την βέλτιστη αντιμετώπιση.

Η αχαλασία είναι μια σπάνια διαταραχή όπου ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας δεν χαλαρώνει σωστά και ταυτόχρονα ο οισοφάγος έχει μειωμένη κινητικότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), τροφές που “κολλάνε” πίσω από το στέρνο, ακόμα και παλινδρόμηση άπεπτων τροφών. Η αρχική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει διαστολές με μπαλόνι ή ενέσεις Botox, αλλά η καλύτερη οριστική λύση είναι χειρουργική: η λαπαροσκοπική μυοτομή Heller (κόβεται ο υπερτονικός μυς του σφιγκτήρα ώστε να χαλαρώσει) σε συνδυασμό με θολοπλαστική ώστε να αποφευχθεί μετά η παλινδρόμηση. Ο Δρ. Ζησιάδης ως γενικός χειρουργός εκπαιδευμένος στο ανώτερο πεπτικό μπορεί να εκτελέσει μια τέτοια επέμβαση. Μετεγχειρητικά, οι περισσότεροι ασθενείς βιώνουν θεαματική βελτίωση της κατάποσης.

Με τον όρο “οξεία κοιλία” οι γιατροί περιγράφουν μια κατάσταση όπου υπάρχει έντονος, ξαφνικός κοιλιακός πόνος με σοβαρή κλινική εικόνα, που συνήθως υποδηλώνει σοβαρή ενδοκοιλιακή πάθηση (π.χ. σκωληκοειδίτιδα, διάτρηση έλκους, ειλεός, ρήξη ανευρύσματος κ.α.). Η περιτονίτιδα είναι η διάχυτη φλεγμονή του περιτοναίου (της μεμβράνης στην κοιλιά) και αποτελεί μια μορφή οξείας κοιλίας που χρήζει άμεσης χειρουργικής επέμβασης. Περιτονίτιδα μπορεί να συμβεί π.χ. από διάτρηση στομάχου ή εντέρου (οπότε διαρρέουν υγρά στην κοιλιά) ή από ρήξη σκωληκοειδούς, ρήξη εντέρου σε εκκολπωματίτιδα κλπ. Τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα: διάχυτος πόνος, σκληρή “σαν σανίδα” κοιλιά, πυρετός, ταχυκαρδία, και ο ασθενής φαίνεται τοξικός. Η άμεση μεταφορά στο χειρουργείο για διερευνητική επέμβαση και αντιμετώπιση της αιτίας είναι σωτήρια. Ο Δρ. Ζησιάδης, ως επείγων χειρουργός, έχει αντιμετωπίσει πολλά τέτοια περιστατικά – μερικά λαπαροσκοπικά, άλλα με ανοικτή χειρουργική ανάλογα την περίπτωση – πάντα με στόχο την άμεση εξουδετέρωση της εστίας (π.χ. συρραφή διάτρησης, αφαίρεση πάσχοντος οργάνου) και τον εκτεταμένο καθαρισμό της κοιλιάς από μολυσματικό υλικό. Μετά το χειρουργείο, ο ασθενής εισάγεται σε ΜΕΘ ή σε στενή παρακολούθηση, λαμβάνει ενδοφλέβια αντιβίωση και υποστήριξη έως ότου ξεπεράσει τη βαριά αυτή φάση.

Η βασική θεραπεία του καρκίνου παχέος εντέρου είναι η χειρουργική επέμβαση – συγκεκριμένα η αφαίρεση του τμήματος του εντέρου που περιέχει τον όγκο, μαζί με τους λεμφαδένες της περιοχής. Ανάλογα με την εντόπιση, μπορεί να είναι δεξιά κολεκτομή, αριστερή κολεκτομή/σιγμοειδεκτομή, χαμηλή πρόσθια εκτομή ορθού κ.λπ. Σήμερα, οι περισσότερες από αυτές τις επεμβάσεις γίνονται λαπαροσκοπικά. Η λαπαροσκοπική κολεκτομή είναι ασφαλής και αναίμακτη μέθοδος, με πολύ μικρές τομές και άριστα αποτελέσματα: ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο, ο ασθενής σηκώνεται και κινητοποιείται πολύ γρήγορα, και παραμένει λίγες μέρες μόνο στο νοσοκομείο . Το ογκολογικό αποτέλεσμα (καθαρά όρια εκτομής, αριθμός λεμφαδένων) με τις σύγχρονες τεχνικές είναι ισοδύναμο της ανοιχτής επέμβασης , ενώ τα οφέλη για τον ασθενή σαφώς μεγαλύτερα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εφόσον ο όγκος είναι χαμηλά στο ορθό, πριν το χειρουργείο μπορεί να γίνει προεγχειρητική χημειο-ακτινοθεραπεία για να μικρύνει ο όγκος. Μετά το χειρουργείο, η τελική ιστολογική εξέταση θα δείξει το στάδιο (αν έχουν προσβληθεί λεμφαδένες κλπ). Ανάλογα με αυτό, ο ογκολόγος μπορεί να συστήσει συμπληρωματική χημειοθεραπεία (και σπανιότερα ακτινοθεραπεία), ώστε να εξοντωθούν τυχόν μικρο-εστίες και να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής . Ο Δρ. Ζησιάδης, έχοντας ειδική εμπειρία στη λαπαροσκοπική χειρουργική του εντέρου, θα σας ενημερώσει αν η λαπαροσκοπική προσέγγιση ενδείκνυται για την περίπτωσή σας (σχεδόν πάντα ενδείκνυται, εκτός αν ο όγκος είναι πολύ προχωρημένος τοπικά). Μετά τη θεραπεία, θα μπείτε σε ένα πρόγραμμα παρακολούθησης (follow-up) με αιματολογικές εξετάσεις και απεικονίσεις ανά τακτά διαστήματα, καθώς τα πρώτα 2-3 χρόνια μετά την επέμβαση είναι αυτά με τη μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής  . Ο τακτικός έλεγχος και η έγκαιρη αντιμετώπιση τυχόν υποτροπών είναι πολύ σημαντικά.

Ο καρκίνος του μαστού εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες (1 άνδρας ανά ~100 γυναίκες μπορεί επίσης να νοσήσει) και η πιθανότητα αυξάνεται μετά τα 40-50 έτη. Συχνά δεν δίνει συμπτώματα στα αρχικά στάδια, γι’ αυτό τονίζουμε την ανάγκη για προληπτική μαστογραφία κάθε χρόνο στις γυναίκες άνω των 40 . Όσο πιο νωρίς βρεθεί μια κακοήθεια στον μαστό, τόσο πιο αποτελεσματική η θεραπεία. Συμπτώματα που μπορεί να παρουσιαστούν καθώς εξελίσσεται ο καρκίνος μαστού είναι: ψηλαφητή μάζα/όγκος σε έναν μαστό ή στη μασχάλη , αλλαγή στο σχήμα ή το μέγεθος του μαστού, εισολκή (τράβηγμα προς τα μέσα) της θηλής, έκκριση υγρού ή αίματος από τη θηλή, αλλαγή στο δέρμα του μαστού (ερυθρότητα, υφή φλοιού πορτοκαλιού) . Αν δείτε οποιοδήποτε από αυτά τα σημεία, πρέπει να απευθυνθείτε άμεσα σε γιατρό. Η διάγνωση γίνεται με απεικονιστικές εξετάσεις (μαστογραφία, υπέρηχος μαστού, ενίοτε μαγνητική μαστογραφία) και επιβεβαιώνεται με βιοψία (κατά προτίμηση με core-biopsy, δηλαδή λήψη ιστού με βελόνα υπό καθοδήγηση) .

Η πρωταρχική θεραπεία στον καρκίνο του μαστού είναι η χειρουργική αφαίρεση του όγκου. Ανάλογα με την έκταση της νόσου, είτε γίνεται ογκεκτομή (μεγάλη “τοπική” εκτομή – διατήρηση του μαστού) είτε μαστεκτομή (αφαίρεση όλου του μαστού). Στις μέρες μας, η ριζική μαστεκτομή (αφαίρεση και των θωρακικών μυών) σπάνια επιλέγεται· αντίθετα, προτιμάται η τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή, όπου αφαιρείται ο μαζικός αδένας πλήρως αλλά διατηρούνται οι θωρακικοί μύες για καλύτερο λειτουργικό και αισθητικό αποτέλεσμα . Σε πολλές περιπτώσεις, αν ο όγκος είναι μικρός, επιλέγεται χειρουργική διατήρησης μαστού (ογκεκτομή ή τεταρτεκτομή) σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία μετεγχειρητικά – έτσι θεραπεύεται η ασθενής χωρίς να χάσει όλο τον μαστό της. Σχεδόν πάντα, μαζί με τον όγκο, ο χειρουργός ελέγχει και τους λεμφαδένες της μασχάλης (βιοψία λεμφαδένα φρουρού ή λεμφαδενεκτομή) για τη σταδιοποίηση. Μετά το χειρουργείο, ανάλογα με την ιστολογική ανάλυση, καταρτίζεται ένα θεραπευτικό πλάνο που μπορεί να περιλαμβάνει ακτινοθεραπεία (ιδίως αν διατηρήθηκε ο μαστός ή αν υπήρχαν πολλοί λεμφαδένες), χημειοθεραπεία και/ή ορμονοθεραπεία . Αυτά αποφασίζονται από ογκολογικό συμβούλιο και εξαρτώνται από τον τύπο και το στάδιο του όγκου. Η χειρουργική ομάδα του Δρ. Ζησιάδη δίνει μεγάλη έμφαση σε ογκοπλαστικές τεχνικές – δηλαδή στην όσο το δυνατόν καλύτερη αισθητική αποκατάσταση του μαστού (σε συνεργασία με πλαστικούς χειρουργούς για άμεση αποκατάσταση σε περίπτωση μαστεκτομής). Στόχος είναι όχι μόνο η ίαση, αλλά και η διατήρηση της ποιότητας ζωής της γυναίκας μετά τη θεραπεία.

Ναι. Ως γενικός χειρουργός ογκολόγος, ασχολείται με την χειρουργική αντιμετώπιση των περισσότερων συμπαγών όγκων στην κοιλιά και τους ενδοκρινείς αδένες. Εκτός από τον καρκίνο παχέος εντέρου και μαστού που ήδη αναφέρθηκαν, αναλαμβάνει τη χειρουργική θεραπεία του καρκίνου του στομάχου (γαστρεκτομές), του ορθού (χαμηλές πρόσθιες εκτομές ή κοιλιοπερινεϊκές εκτομές όταν χρειάζεται)  , των σαρκοματωδών όγκων κοιλίας, καθώς και κακοήθειες του θυρεοειδούς αδένα (όπου διενεργείται ολική θυρεοειδεκτομή με αφαίρεση λεμφαδένων τραχήλου). Ειδικότερα, στον θυρεοειδή, ο γιατρός διαθέτει εξειδίκευση και εφαρμόζει νεότερες τεχνικές όπως η χρήση νευροδιεγέρτη κατά τη θυρεοειδεκτομή (για προστασία των λαρυγγικών νεύρων) . Για τον καρκίνο του στομάχου, συνεργάζεται με ογκολόγους ώστε προεγχειρητικά ή μετεγχειρητικά να δοθεί χημειοθεραπεία αν ενδείκνυται, και πραγματοποιεί εκτεταμένες λεμφαδενεκτομές σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα. Κάθε περίπτωση καρκίνου είναι ξεχωριστή – ο Δρ. Ζησιάδης φροντίζει να εφαρμόζει διεπιστημονική προσέγγιση, συνεργαζόμενος με παθολόγους-ογκολόγους, ακτινοθεραπευτές και άλλες ειδικότητες, ώστε ο ασθενής να λαμβάνει ολοκληρωμένη φροντίδα που μεγιστοποιεί τις πιθανότητες ίασης και ελαχιστοποιεί την ταλαιπωρία.

Ναι, ασχολείται και με τη χειρουργική θυρεοειδούς και άλλων ενδοκρινών αδένων. Έχει μάλιστα μεταπτυχιακή εξειδίκευση στη Χειρουργική Θυρεοειδούς και γνωρίζει όλες τις σύγχρονες τεχνικές . Αναλαμβάνει περιπτώσεις πολυοζώδους βρογχοκήλης (πολλαπλών όζων θυρεοειδούς που προκαλούν συμπτώματα ή αισθητικό πρόβλημα), διάχυτης τοξικής βρογχοκήλης (Νόσος Graves, εφόσον χρειάζεται χειρουργείο) και φυσικά καρκίνου θυρεοειδούς. Η επέμβαση είναι η θυρεοειδεκτομή – αφαίρεση ολοκλήρου (ή μέρους) του θυρεοειδούς, ανάλογα την περίπτωση. Ο Δρ. Ζησιάδης χρησιμοποιεί νευροδιεγέρτη (νευροπαρακολούθηση) κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ένα ειδικό σύστημα που βοηθά στην αναγνώριση και προστασία των λαρυγγικών νεύρων που κινούν τις φωνητικές χορδές . Αυτό μειώνει τον κίνδυνο βράγχους φωνής μετά την επέμβαση. Επίσης, δίνει έμφαση στην αισθητική του τραχήλου – η τομή γίνεται μικρή και χαμηλά, ώστε με τον καιρό να μην φαίνεται σχεδόν καθόλου. Σε περίπτωση υπερπαραθυρεοειδισμού (αδένωμα παραθυρεοειδούς που προκαλεί υπερασβαστιαιμία) επίσης εκτελεί την παραθυρεοειδεκτομή με εντοπισμό του παθολογικού αδένα και διατήρηση των υπολοίπων. Συνεργάζεται με ενδοκρινολόγους για την πλήρη αντιμετώπιση και την ορμονική ρύθμιση μετά τις επεμβάσεις αυτές. Συνολικά, αν πάσχετε από κάποιο χειρουργικά αντιμετωπίσιμο ενδοκρινικό πρόβλημα (θυρεοειδή, παραθυρεοειδείς, επινεφρίδια), βρίσκεστε σε καλά χέρια με τον Δρ. Ζησιάδη.

Η νοσογόνος παχυσαρκία αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με τις λεγόμενες βαριατρικές επεμβάσεις. Ο Δρ. Ζησιάδης, όντας γενικός χειρουργός, παρέχει συμβουλευτική και μπορεί να συμμετέχει σε τέτοιες επεμβάσεις (συχνά σε συνεργασία με εξειδικευμένους βαριατρικούς χειρουργούς). Οι κύριες χειρουργικές επιλογές για την αντιμετώπιση της σοβαρής παχυσαρκίας είναι: το γαστρικό μανίκι (Sleeve) – λαπαροσκοπική αφαίρεση μεγάλου τμήματος του στομάχου ώστε να πάρει σχήμα σωλήνα και να μειωθεί η χωρητικότητα , η γαστρική παράκαμψη (bypass) – λαπαροσκοπική παράκαμψη μέρους του στομάχου και λεπτού εντέρου ώστε να περιοριστεί η απορρόφηση, και άλλες παραλλαγές (π.χ. SADI-S, μεταβολικές επεμβάσεις για διαβήτη κ.α.). Ο κατάλληλος τύπος επέμβασης επιλέγεται βάσει του ιστορικού και των αναγκών κάθε ασθενούς. Οι βαριατρικές επεμβάσεις μπορούν να οδηγήσουν σε θεαματική απώλεια βάρους και βελτίωση συνοδών παθήσεων (σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, υπέρταση, υπνική άπνοια, κλπ). Ο Δρ. Ζησιάδης θα σας καθοδηγήσει σχετικά με το αν πληροίτε τα κριτήρια (συνήθως ΔΜΣ >40 ή >35 με συννοσηρότητες) και ποια επέμβαση ενδείκνυται. Μετεγχειρητικά, απαιτείται και στενή παρακολούθηση και διατροφική υποστήριξη, στην οποία ο γιατρός θα σας παραπέμψει στους κατάλληλους συνεργάτες.

Καλό είναι να έχετε συγκεντρώσει όποια ιατρικά έγγραφα σχετίζονται με το πρόβλημά σας: π.χ. αποτελέσματα εξετάσεων (αιματολογικών, υπερήχων, αξονικών/μαγνητικών, ενδοσκοπήσεων), γνωματεύσεις άλλων γιατρών, λίστα με φάρμακα που λαμβάνετε, τυχόν αλλεργίες. Επίσης, θα χρειαστεί το ΑΜΚΑ σας και στοιχεία ασφάλισης, σε περίπτωση που κάποια εξέταση ή νοσηλεία καλύπτεται. Αν έχετε παραπεμπτικό ή σύσταση από άλλον γιατρό, φέρτε το μαζί. Φυσικά, φροντίστε να γνωρίζετε το ιστορικό σας: παλαιότερες επεμβάσεις, νοσήματα, οικογενειακό ιστορικό κ.λπ., ώστε να ενημερώσετε το γιατρό.

Ο Δρ. Ζησιάδης δέχεται τους ασθενείς του ιδιωτικά στα ιατρεία του. Αυτό σημαίνει ότι η επίσκεψη αποζημιώνεται από τον ασθενή, σύμφωνα με το προκαθορισμένο κόστος επίσκεψης. Ο ΕΟΠΥΥ δεν καλύπτει απευθείας τις ιδιωτικές επισκέψεις, όμως αν έχετε ιδιωτική ασφάλιση που περιλαμβάνει επισκέψεις σε εξωτερικούς γιατρούς, ενδέχεται να πάρετε μια απόδοση δαπάνης (ανάλογα το συμβόλαιό σας). Για χειρουργικές επεμβάσεις, ο γιατρός συνεργάζεται με το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, που είναι μια ιδιωτική κλινική. Πολλές ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες καλύπτουν το σύνολο ή μέρος των εξόδων νοσηλείας σε αυτή την κλινική – θα πρέπει να επικοινωνήσετε με την ασφαλιστική σας για τις λεπτομέρειες. Αν δεν έχετε ιδιωτική ασφάλιση, υπάρχει η δυνατότητα αντιμετώπισης ως ιδιωτικό περιστατικό στο Ιατρικό (με έξοδα του ασθενούς). Η γραμματεία του Δρ. Ζησιάδη μπορεί να σας ενημερώσει για το κόστος μιας επέμβασης και να σας βοηθήσει με τις διαδικασίες της ασφαλιστικής σας. Σε κάθε περίπτωση, προέχει η υγεία σας: ο γιατρός και η ομάδα του θα κάνουν το καλύτερο δυνατό για να βρεθεί λύση ώστε να πραγματοποιηθεί η αναγκαία θεραπεία σας.

Ασφαλώς. Ο Δρ. Ζησιάδης δίνει μεγάλη σημασία στην παρακολούθηση των ασθενών του μετά την επέμβαση. Θα σας κλείσει ραντεβού για αφαίρεση ραμμάτων (αν υπάρχουν) και επανεξέταση, συνήθως 1-2 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, και στη συνέχεια θα προγραμματιστούν τα τακτικά follow-up (ιδίως αν πρόκειται για ογκολογικό περιστατικό). Παράλληλα, για οποιαδήποτε απορία ή αν παρουσιαστεί οποιοδήποτε σύμπτωμα κατά την ανάρρωση, μπορείτε να επικοινωνείτε τηλεφωνικά – είτε με τον ίδιο τον γιατρό στο κινητό του για επείγοντα θέματα, είτε με τη γραμματέα του που θα τον ενημερώσει. Πολλοί ασθενείς του εκτιμούν το γεγονός ότι ήταν “πάντα διαθέσιμος όταν τον χρειάστηκαν” και ότι με ένα τηλεφώνημα έλυναν τις απορίες τους  . Ο στόχος του είναι να νιώθετε ασφαλείς και υποστηριζόμενοι καθ’ όλη τη διαδικασία της αποθεραπείας. Μην διστάσετε λοιπόν να ρωτήσετε οτιδήποτε – ο γιατρός είναι στο πλευρό σας μέχρι την πλήρη ανάρρωση.

Ο γιατρός θα σας δώσει συγκεκριμένες οδηγίες προετοιμασίας ανάλογα με την επέμβαση. Γενικά, πριν από ένα προγραμματισμένο χειρουργείο:

• Προεγχειρητικός έλεγχος: Θα κάνετε κάποιες εξετάσεις (αιματολογικές, καρδιολογικές, αναισθησιολογική εκτίμηση) για να βεβαιωθεί ότι είστε σε καλή κατάσταση για νάρκωση.
• Νηστεία: Από το προηγούμενο βράδυ (συνήθως μετά τα μεσάνυχτα) δεν πρέπει να φάτε ή να πιείτε τίποτα, ώστε το στομάχι να είναι άδειο κατά την αναισθησία.
• Φάρμακα: Θα ενημερώσετε τον γιατρό ποια φάρμακα παίρνετε. Κάποια ίσως χρειαστεί να διακοπούν ή να τροποποιηθούν (π.χ. αντιπηκτικά, αντιδιαβητικά). Θα λάβετε οδηγίες επ’ αυτού.
• Κάπνισμα/αλκοόλ: Καλό είναι να απέχετε τουλάχιστον λίγες ημέρες πριν το χειρουργείο, γιατί το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο αναπνευστικών επιπλοκών και το αλκοόλ επηρεάζει την αναισθησία.
• Συγκατάθεση: Θα σας ζητηθεί να υπογράψετε έντυπο συγκατάθεσης, αφού ο γιατρός σας εξηγήσει αναλυτικά την επέμβαση, τους κινδύνους και τις εναλλακτικές.
• Ψυχολογία: Είναι φυσιολογικό να έχετε άγχος. Μην διστάσετε να συζητήσετε με τον γιατρό τους φόβους ή τις ερωτήσεις σας. Είναι εκεί για να σας καθησυχάσει και να σας εξηγήσει κάθε βήμα, ώστε να πάτε στο χειρουργείο με εμπιστοσύνη και ηρεμία.

Με αυτές τις πληροφορίες και υπό την καθοδήγηση του Δρ. Ζησιάδη, μπορείτε να νιώθετε σιγουριά ότι βρίσκεστε σε έμπειρα χέρια. Η ομάδα του θα φροντίσει για την άριστη ιατρική σας φροντίδα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επέμβαση, με σεβασμό και ενδιαφέρον για τις ανάγκες σας. Αν έχετε οποιαδήποτε άλλη απορία, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε – καμία ερώτηση δεν είναι “χαζή” όταν πρόκειται για την υγεία σας! Είμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε να λάβετε τις σωστές αποφάσεις και να ανακτήσετε την υγεία σας το συντομότερο δυνατό.

Είμαστε πάντα δίπλα σας για ό,τι χρειαστεί. 😊