ΠΑΘΗΣΕΙΣ

 Ινομυωματα

Τα ινομυώματα (ή λειομυώματα) αποτελούν καλοήθεις όγκους που εντοπίζονται στον μυικό χιτώνα του τοιχώματος της μήτρας (μυομήτριο). Απαρτίζονται από διογκωμένες λείες μυικές ίνες και ινώδη συνδετικό ιστό. Εμφανίζονται ιστολογικά ως διακριτές στρογγυλές μάζες, άσπρες ή στο χρώμα του δέρματος, που διαχωρίζονται σαφώς από τον γύρω ιστό της μήτρας. Μπορούν να βρίσκονται μέσα στο σώμα της μήτρας, στην εξωτερική της επιφάνεια, στον τράχηλο ή να κρέμονται από έναν μίσχο.

Συμπτώματα

Τα ινομυώματα, ειδικά πριν την ανάπτυξή τους, μπορεί να μην προκαλούν συμπτώματα και πολλές φορές να ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη γυναικολογική εξέταση. Η βαρύτητα των συμπτωμάτων όταν εμφανιστούν εξαρτάται από τη θέση και το μέγεθος της βλάβης. Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι η αυξημένη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου. Άλλα πιθανά συμπτώματα είναι ο πόνος κατά την περίοδο ή τη σεξουαλική επαφή, καθώς και μια βαθιά ενόχληση ή αίσθημα βάρους στο κάτω μέρος της κοιλιάς και της πλάτης. Σε ορισμένες περιπτώσεις αν το ινομύωμα είναι πολύ μεγάλο, μπορεί να προκαλέσει συχνουρία ή δυσκοιλιότητα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα ινομυώματα συχνά γίνονται αιτία αποβολής, αιμορραγίας ή πρόωρου τοκετού.

Η συνηθέστερη μορφή θεραπείας των ινομυωμάτων είναι η χειρουργική τους αντιμετώπιση. Στην περίπτωση που τα ινομυώματα είναι μεγάλα σε μέγεθος, πολλά σε αριθμό ή εντοπίζονται σε δύσκολα προσβάσιμη ανατομική περιοχή ένα ανοικτό χειρουργείο μπορεί να είναι απαραίτητο.

Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση είναι μια πολύ συχνή κατάσταση κατά την οποία κύτταρα από το ενδομήτριο (το εσωτερικό της μήτρας) αναπτύσσονται σε άλλα σημεία μέσα στο σώμα, συνήθως γύρω από τη μήτρα, τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες ή στο περιτόναιο. Η ενδομητρίωση επηρεάζει 1 στις 10 γυναίκες κυρίως κατά την αναπαραγωγική τους ηλικία. Η ενδομητρίωση δεν είναι κάποιου είδους λοίμωξη ούτε κάποιας μορφής κακοήθεια.

Κύστη ωοθήκης

Μια ωοθηκική κύστη είναι οποιαδήποτε συλλογή υγρού, που περιβάλλεται από ένα λεπτό τοίχωμα, μέσα στην ωοθήκη. Αυτές οι κύστες διαφέρουν σε μέγεθος από τόσο μικρές όσο ένα φασόλι μέχρι μεγάλες όπως ένα πορτοκάλι. Οι περισσότερες ωοθηκικές κύστες είναι λειτουργικές στη φύση και ακίνδυνες.

Διάγνωση

Η κύστη των ωοθηκών διαγιγνώσκεται συνήθως είτε από υπέρηχο ή αξονική τομογραφία

Θεραπεια

Οι κύστες που παραμένουν πέραν των δύο ή τριών εμμήνων ρύσεων, ή εμφανίζονται σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, μπορεί να υποδεικνύουν πιο σοβαρή ασθένεια και θα πρέπει να διερευνηθούν με υπερηχογράφημα και λαπαροσκόπηση, ειδικά σε περιπτώσεις όπου μέλη της οικογένειας είχαν καρκίνο των ωοθηκών. Ορισμένες κύστεις μπορεί να απαιτούν χειρουργική βιοψία. Επιπλέον, μια εξέταση αίματος μπορεί να ληφθεί πριν την εγχείρηση για να ελέγξει για αυξημένα επίπεδα CA-125, ένα δείκτη ύπαρξης όγκου, ο οποίος συχνά βρίσκεται σε αυξημένα επίπεδα στον καρκίνο των ωοθηκών, αν και μπορεί επίσης να ανυψωθεί από άλλες συνθήκες που καταλήγουν σε ένα μεγάλο αριθμό από ψευδώς θετικών

Για πιο σοβαρές περιπτώσεις, όπου οι κύστεις είναι μεγάλες και επίμονες, ο θεράπων ιατρός μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Μερικές χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν με επιτυχία για την αφαίρεση της κύστης (-εων) χωρίς να βλάψει τις ωοθήκες, ενώ άλλες μπορεί να απαιτήσουν την απομάκρυνση της μιας ή και των δύο ωοθηκών

 
ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ