Ογκολογικες παθησεις

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί, διεθνώς, την τρίτη αιτία θανάτων από κακοήθη νόσο. Ο λόγος είναι ότι οι πολύποδες του εντέρου είναι πολύ συχνό φαινόμενο όσο αυξάνεται η ηλικία, συγκεκριμένα οι μισοί άνθρωποι θα έχουν κάποιο πολύποδο στην ηλικία των 70 ετών.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η αρχική κλινική εικόνα του καρκίνου του παχέος εντέρου εξαρτάται από τρία δεδομένα: Το στάδιο της νόσου, την εντόπιση του όγκου και την εμφάνιση τυχαίων επιπλοκών.

Αδυναμία, απώλεια βάρους και αναιμία. Αυτό συμβαίνει διότι σε αυτό το τμήμα του, το έντερο έχει μεγάλη διάμετρο ενώ τα κόπρανα είναι πολύ αραιά και υδαρή. Αυτό επιτρέπει σε έναν όγκο να μεγαλώσει αρκετά χωρίς να δώσει έντονα συμπτώματα ή να κλείσει τη δίοδο των κοπράνων.

Οι όγκοι του ορθού εμφανίζονται συνήθως με απώλεια αίματος και δυσκολία στην κένωση, πόνο ή αίσθηση ότι το έντερο δεν αδειάζει το περιεχόμενό του.

Χειρουργική του παχέος εντέρου

Θα αναφερθούν χωριστά το παχύ έντερο και το ορθό διότι υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές καθώς το ορθό γειτονεύει με τον σφιγκτήρα του πρωκτού που είναι πολύ σημαντικός στον έλεγχο των κενώσεων.

Το κόλον (παχύ έντερο) βρίσκεται μέσα στην κοιλιακή χώρα και κρέμεται από μια «μεμβράνη» λίπους το μεσόκολο. Το μεσόκολο περιέχει το λίπος, τα αγγεία (αρτηρίες, φλέβες) και τους λεμφαδένες. Οι λεμφαδένες είναι αδένες μεγέθους λίγων χιλιοστών υπεύθυνοι για την άμυνα του οργανισμού και αποτελούν την πρώτη θέση εντόπισης των μεταστάσεων. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το κόλον χωρίζεται σε τμήματα και κάθε ένα από αυτά έχει αντίστοιχη περιοχή στο μεσόκολο. Τα τμήματα του παχέος εντέρου είναι το ανιόν (δεξιό) κόλον, εγκάρσιο, κατιόν (αριστερό) και σιγμοειδές κόλον. Ποια είναι όμως η σημασία της ανατομίας αυτής στη χειρουργική του καρκίνου; Όπως είναι λογικό, θα πρέπει όταν αφαιρούμε ένα τμήμα εντέρου που πάσχει από όγκο να μην αρκούμαστε μόνο στην τοπική εκτομή αυτού δηλαδή αφαίρεση μόνο μικρού τμήματος εντέρου εκατέρωθεν του όγκου. Πρέπει να αφαιρείται όλο το τμήμα του εντέρου (με βάση την κατανομή που προανέφερα) και όλο το αντίστοιχο τμήμα του μεσόκολου, διότι εκεί περιέχονται οι λεμφαδένες με τις μεταστάσεις. Πώς όμως γνωρίζει κανείς ότι έχει γίνει πράγματι μια σωστά ογκολογική επέμβαση με βάση τους κανόνες της χειρουργικής ογκολογίας;

Η απάντηση βρίσκεται στη βιοψία του αφαιρεθέντος εντέρου που πρέπει να πληροί κάποιους βασικούς κανόνες:

  1. Τα όρια εκτομής του εντέρου θα πρέπει να είναι καθαρά και τουλάχιστον 5 εκατοστά μακριά από τον όγκο (ισχύει μόνο στο παχύ έντερο όπου υπάρχει αρκετό μήκος για να επιτευχθεί αυτό).
  2. Οι λεμφαδένες που περιέχονται στο συναφερεθέν μεσόκολο να είναι τουλάχιστον 12 για να είναι εφικτή η σταδιοποίηση του καρκίνου και να θεωρείται ογκολογική η επέμβαση.
  3. Να μην υπάρχει υπολειμματική νόσος (υπόλοιπο όγκου που παραμένει μέσα στον ασθενή) με εξαίρεση τους πολύ μεγάλους όγκους που διηθούν γειτονικά όργανα.

Με αυτά τα κριτήρια μπορούμε να εκτιμήσουμε την επάρκεια της επέμβασης. Η ορθή ογκολογικά επέμβαση είναι που θα εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή επιβίωση στον ασθενή. Οι υπόλοιπες θεραπείες (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία) αν και σημαντικές δεν μπορούν να διορθώσουν μια ανεπαρκή ογκολογικά εγχείρηση αλλά ούτε να επιτύχουν τα οφέλη της σωστής ογκολογικά επέμβασης.

 
ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ